Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lög: Lög um birtingu laga og stjórnvaldaerinda nr. 64/1943
Fallist á greiðslukröfu stefnanda gagnvart skuldara námslánaskuldar. Aðrir stefndu sem voru erfingjar ábyrgðarmanns sem hafði látist tæpum fimmtán árum áður en skuldin var gjaldfelld voru sýknaðir. Stefnandi hafi vanrækt skyldu til að upplýsa erfingjana sem ábyrgðarmenn í samræmi við lög um ábyrgðarmenn um ábyrgðina í sex ár eftir að honum varð það skylt samkvæmt 7. gr. laga nr. 32/2009.
S gerði kröfu um að felldur yrði úr gildi úrskurður umhverfisráðherra þess efnis, að ákvörðun heilbrigðisnefndar skyldi standa óbreytt og S því tilkynna Skipulagsstofnun um fyrirhugaða framkvæmd sína við stækkun svínabús í samræmi við nýsett lög nr. 106/2000 um mat á umhverfisáhrifum. Umrædda ákvörðun sína tók heilbrigðisnefnd að fengnu skriflegu áliti umhverfisráðuneytisins þar sem fram kom sú niðurstaða ráðuneytisins að nefnd lög giltu um breytingu á starfsleyfi fyrir svínabúið. Hæstiréttur féllst á kröfur S og taldi umhverfisráðherra vanhæfan til meðferðar málsins á æðra stjórnsýslustigi. Með úrskurði sínum hefði umhverfisráðherra staðfest, sem æðra sett stjórnvald, ákvörðun lægra setts stjórnvalds, sem reist var á skýrri afstöðu ráðuneytisins sjálfs í þessu tiltekna máli í áðurnefndu bréfi. Það hafi verið skrifað í umboði ráðherra og verði að líta svo á að hann hafi þannig látið í ljós álit sitt á niðurstöðu málsins, á meðan það var til meðferðar á lægra stjórnsýslustigi.