Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lagagrein: 1. mgr. 106. gr. laga nr. 60/1998 — Lög um loftferðir
Stefnandi átti rétt á bótum úr hendi stefnda vegna aflýsingar flugs og var höfuðstóll kröfunnar greiddur sama dag og málið var þingfest. Aðila greindi á um hvort krafan skyldi bera vexti og dráttarvexti. Fallist var á að um væri að ræða skaðabótakröfu sem bæri vexti í samræmi við 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, sem og að krafan skyldi bera dráttarvexti frá því að mánuður var liðinn frá því að kröfubréf var sent, sbr. 9. gr. laganna. Stefnda var gert að greiða aðalkröfu stefnanda með þeim hætti sem hún var endanlega sett fram að virtri greiðslu stefnda.
Ógilt var ákvörðun stefnda S og úrskurður ráðuneytis sem staðfesti hana um bætur til handa meðstefndu A og B vegna seinkunar á flugi stefnanda W. S var jafnframt gert að greiða W málskostnað.
E og Á kröfðust skaðabóta úr hendi W hf. þar sem seinkun hefði orðið á brottför flugs þeirra. Talið var að seinkun flugsins mætti rekja til erfiðra aðstæðna og veðurs í Keflavík um morguninn umræddan dag sem hefði orsakað keðjuáhrif seinkana. Í dómi Landsréttar var vísað til þess að ákvæði 106. gr. laga nr. 60/1998 um loftferðir fæli í sér sakarlíkindareglu. Flytjandi bæri ábyrgð á tjóni, sem yrði af völdum tafa í flutningi, nema hann gæti sannað að allt, sem sanngjarnt gæti talist, hefði verið gert til að koma í veg fyrir að svo yrði eða að ógerlegt hefði verið að koma í veg fyrir slíkt. Fallist var á með W hf. að ekki yrði gerð sú krafa til félagsins við þær aðstæður sem uppi voru í málinu að það gerði ráðstafanir og leigði sérstaka flugvél til að fljúga með farþega og farangur umrætt sinn. Var W hf. því sýknað af kröfu E og Á.