Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

6 dómar fundust

Lagagrein: 107. gr. a laga nr. 50/1987 — Umferðarlög

Héraðsdómur Reykjaness birt 7. desember 2023

S-1619/2023

Ákæruvaldið (Kristmundur Stefán Einarsson aðstoðarsaksóknari) gegn X (Snorri Steinn Vidal lögmaður)
Málaflokkur: Umferðarlagabrot

Ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið óskráðu rafhlaupahjóli án ökuréttinda á gangstétt. Upptökukröfu ákæruvalds á óskráðu bifhjóli hafnað.

Landsréttur birt 5. apríl 2019

230/2018

Ákæruvaldið (Óli Ingi Ólason saksóknari) gegn Magnúsi Ólafi Garðarssyni (Haukur Örn Birgisson lögmaður) (Helgi Birgisson réttargæslumaður)
Málaflokkur: Umferðarlagabrot

M var sakfelldur fyrir brot gegn umferðarlögum nr. 50/1987 með því að hafa tiltekinn dag ekið bifreið sinni austur Reykjanesbraut yfir leyfðum hámarkshraða. Þá var hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 168. gr., 219. gr. og 4. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og tilteknum ákvæðum umferðarlaga með því að hafa ekið sömu bifreið of hratt í myrkri, við erfið veður- og akstursskilyrði, langt yfir leyfilegum hámarkshraða vestur Reykjanesbraut, og tekið fram úr bifreiðum án þess að sinna aðgæsluskyldu við framúrakstur, með þeim afleiðingum að hann ók bifreið sinni aftan á aðra bifreið. Hafnaði síðarnefnda bifreiðin utan vegar og varð fyrir skemmdum auk þess sem ökumaður hennar, A, varð fyrir líkamstjóni. Í dómi Landsréttar kom fram hvað varðaði síðara brot M að þegar sönnunargögn málsins og framburður vitna væru virt heildstætt og í ljósi þess að M hefði viðurkennt að hraði bifreiðarinnar hefði ekki verið í samræmi við aðstæður þætti komin fram lögfull sönnun um að M hefði viðhaft þá háttsemi sem í ákæru greindi við afar slæm veður- og akstursskilyrði. Þótti sannað að um stórhættulegan glæfraakstur hefði verið að ræða. Þegar litið væri heildstætt á vítaverðan akstur M og fjölda annarra alvarlegra hraðakstursbrota hans þótti ótvírætt að háttsemi hans fullnægði skilyrðum 1. mgr. 107. gr. a umferðarlaga til þess að heimilt væri að gera bifreið hans upptæka til ríkissjóðs. Refsing M var ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í tvö ár. M var sviptur ökurétti í 12 mánuði frá uppsögu héraðsdóms og gert að greiða A miskabætur.

Héraðsdómur Reykjaness birt 2. febrúar 2018

S-50/2017

Ákæruvaldið (Óli Ingi Ólason aðstoðarsaksóknari) gegn Magnús Ólafur Garðarssyni (Haukur Örn Birgisson hrl)
Málaflokkur: Umferðarlagabrot

Ákærði var sakfelldur fyrir brot gegn umferðar- og hegningarlögum og gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, skilorðsbundið til tveggja ára, og sviptur ökurétti í 12 mánuði. Þá var ákærði dæmdur til að greiða kröfuhafa miskabætur. Kröfu ákæruvaldsins um upptöku bifreiðar ákærða var hafnað.

Héraðsdómur Suðurlands birt 23. febrúar 2017

S-278/2016

Ákæruvaldið (Elimar Hauksson fulltrúi) gegn Dagnýju Ósk Arnarsdóttur (Björgvin Jónsson hrl)
Málaflokkur: Umferðarlagabrot

Ákærða var fundinn sek um fjölmörg umferðarlagabrot, sem voru að hluta rof á skilorði eldri dóms. Var hún dæmd til að sæta fangelsi í tuttugu og tvo mánuði, auk þess sem hún var svipt ökurétti ævilangt og bifreið hennar var gerð upptæk til ríkissjóðs.

Hæstiréttur birt 27. maí 2011

296/2011

Lögreglustjórinn á Selfossi (Gunnar Örn Jónsson fulltrúi) gegn X (enginn)
Málaflokkur: Umferðarlagabrot

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun L um að svipta X ökurétti til bráðabirgða. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 skyldi lögreglustjóri svipta ökumann ökurétti til bráðabirgða teldi hann skilyrði til sviptingar ökuréttar vera fyrir hendi. Í hinum kærða úrskurði hefði ekki verið talið að skilyrði væru til að beita ákvæðinu og hefði í því sambandi verið vísað til dóma Hæstaréttar 1. júní 2006 í máli nr. 288/2006 og 14. desember 2009 í máli nr. 710/2009. Í dómi Hæstaréttar sagði að atvikum þessa máls yrði ekki jafnað til þeirra aðstæðna sem uppi hefðu verið í þeim málum, enda hefði vitni í því fyrrgreinda talið sig geta borið um annan hraða bifhjóls en hraðamæling lögreglu gaf til kynna, en í því síðarnefnda hefðu tvö bifhjól verið saman á ferð á misjöfnum hraða og hefði ekki verið útilokað við þær aðstæður að hraðamæling lögreglu kynni að hafa beinst að öðru bifhjóli en því sem aðili þess máls hefði ekið. Var fallist á með L að ekki væru efni til að telja vafa leika á að uppfyllt væru skilyrði til sviptingar á ökurétti X til bráðabirgða. Var ákvörðun L því staðfest.