Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lög: Lög um breytingu á jarðalögum, nr. 65/1976, með síðari breytingum, o.fl. nr. 28/1995
Ágreiningur málsins laut að því hvort stefnandi ætti veiðirétt fyrir landi sínu og hvort ákvæði þágildandi lax og silungsveiðilaga nr. 76/1970 um bann við aðskilnaði veiðiréttar frá bújörðum hafi átt við þegar stefnandi eignaðist landið. Taldi dómurinn að líta yrði svo á að umfangsmikill búrekstur í formi skógræktar hefði verið stundaður á jörðinni þegar stefnandi eignaðist land sitt og að jörðin hefði því verið landareign í skilningi fyrrgreindra laga nr. 76/1970.
Í gerði kaupsamning við A um húseign hans, sem var á snjóflóðahættusvæði innan bæjarmarka Í, en kaupverðið tók mið af svokölluðu staðgreiðslumarkaðsverði eignarinnar samkvæmt 7. gr. laga nr. 28/1985 um varnir gegn snjóflóðum og skriðuföllum en ekki brunabótamati eins og heimilt var ef húseigandi ætti ekki kost á sambærilegri húseign í sveitarfélaginu til kaups. Hafði A gert fyrirvara um kaupverðið, þar sem hann taldi það fara gegn 72. og 65. gr. stjórnarskrárinnar, og krafði Í um mismuninn á brunabótamatsverði eignarinnar og kaupverðsins. Fallist var á með héraðsdómi að 7. gr. laga nr. 28/1985 fæli ekki í sér ólögmæta mismunun sem færi í bága við jafnræðisreglu 65. gr. stjórnarskrárinnar þar sem ekki yrði annað séð en að reglan hefði náð til allra sem svipað var ástatt um og mælti fyrir um réttarstöðu þeirra á málefnalegan hátt. Í tilefni af því að A hélt því fram að honum hefði ekki staðið til boða sambærileg húseign til kaups innan sveitarfélagsins var tekið fram að A hefði borið að sýna fram á að sambærileg eign hefði ekki staðið honum til boða en það hefði hann ekki gert. Þá var talið að jafnvel þótt kaupum Í á eigninni yrði jafnað við eignarnám, sbr. 72. gr. stjórnarskrárinnar, yrði að fallast á með sveitarfélaginu að markaðsverð eignar teldist vera fullt verð nema sérstaklega stæði á. Þar sem A hafði ekki sýnt fram á að sú hefði verið raunin var niðurstaða héraðsdóms um sýknu Í staðfest.
J og Á kröfðust þess að ógilt yrði sú ákvörðun fjármálaráðherra og landbúnaðarráðherra að selja A og H jörð í eigu íslenska ríkisins. Héldu J og Á því fram að lagaskilyrðum hefði ekki verið fullnægt til að salan mætti fara fram, enda hefði ekki verið aflað meðmæla jarðanefndar, jörðin ekki verið auglýst til sölu og ómálefnaleg sjónarmið hefðu ráðið því að jörðin var seld J og Á. Talið var að heimilt hefði verið að selja jörðina án þess að leitað væri meðmæla jarðanefndar, enda hafði verið aflað sérstakrar lagaheimildar fyrir sölunni í fjárlögum. Þá var ekki talið að það varðaði ógildi sölunnar að jörðin hefði ekki verið auglýst til sölu. Voru J og Á ekki taldir hafa sýnt fram á að ómálefnaleg sjónarmið hefðu ráðið sölunni. Voru Í, A og H því sýknaður af kröfum J og Á.