Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 87. gr. laga nr. 20/1954 — Lög um vátryggingarsamninga
Stefnandi krafði stefnda um endurgreiðslu iðgjalda brunatryggingar en stefnandi taldi að hann hefði tvígreitt iðgjaldið. Á það var ekki fallist og stefndi sýknaður af kröfunni.
S hafði keypt slysatryggingu fyrir áhöfn báts síns hjá A í júní 2001. Þegar skipverji á bátnum höfðaði mál á hendur S vegna slyss sem skipverjinn varð fyrir um borð í ágúst sama ár, höfðaði S sjálfstætt mál gegn A í stað þess að stefna honum til réttargæslu og skora á hann um meðalgöngu í máli skipverjans. Var fallist á kröfu S um að vátryggingarsamningur milli A og S hafi verið í gildi þegar slysið varð. Á skorti að kröfugerð og málsástæður væru skýrt greindar í sóknar- og varnargögnum og enn var óljóst um inntak bótaskyldu. Í héraðsdómi var skírskotað til sönnunarfærslu í máli skipverjans gegn S, sem enn var ekki dæmt. Bar því að ómerkja héraðsdóm að því er varðaði inntak ábyrgðar A og vísa frá héraðsdómi kröfu S um það efni.