Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lagagrein: 167. gr. laga nr. 19/1991 — Lög um meðferð opinberra mála
Kærður var dómur Landsréttar þar sem máli A og S gegn B var vísað frá Landsrétti á þeim grunni að A og S hefðu ekki sýnt fram á að verðmæti þeirra hagsmuna sem um væri deilt í málinu svöruðu til áfrýjunarfjárhæðar. Hæstiréttur staðfesti með vísan til forsendna niðurstöðu hins kærða dóms.
Sýknuð af kröfu ákæruvalds um að hafa gerst sek um skjalafals
T var ákærður fyrir að hafa ekið bifreið án ökuréttar í nóvember 2005 en þá hafði hann þrívegis hlotið dóm fyrir ölvunarakstur og níu sinnum fyrir akstur án ökuréttar, síðast 1. nóvember sama ár. Hann krafðist þess að málinu yrði vísað frá dómi þar sem honum hafði, áður en ákæran var birt, verið sendur greiðsluseðill og honum þar boðið að ljúka málinu með greiðslu sektar. Upplýst var að sýslumaður hafði ógilt greiðsluseðilinn áður en T gafst færi á að greiða hann. Talið var að birting ákæru fyrir honum vegna sömu háttsemi og sektarboðið tók til hefði falið í sér ígildi tilkynningar um afturköllun á boðinu. Þóttu viðurlögin, sem greindi í því, ekki taka mið af sakaferli T og var talið að þau færu fjarri þeirri refsingu, sem háttsemi hans varðaði. Því var ákvörðun um að bjóða honum þessi málalok talin ógildanleg og sýslumanni heimilt að afturkalla hana, sbr. meginreglu 2. tölul. 25. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Var kröfu hans um frávísun málsins því hafnað og stóð niðurstaða héraðsdóms um að hann skyldi sæta 3ja mánaða fangelsi óbreytt. Vegna mistaka ákæruvalds í málinu var allur sakarkostnaður þess í héraði og fyrir Hæstarétti lagður á ríkissjóð.
G var ákærður fyrir fiskveiðibrot með því að hafa, sem skipstjóri á tilteknu skipi, haldið því til botnvörpu- og netaveiða í 19 veiðiferðir frá 3. september 2001 til 27. mars 2002 án lögboðinna aflaheimilda. Talið var að G hefði ekki getað dulist að ekki væru fyrir hendi aflaheimildir, sem líklegt væri að myndu duga fyrir aflanum í umræddum veiðiferðum. Á því bæri hann refsiábyrgð samkvæmt 2. mgr. 3. gr. laga nr. 57/1996 um umgengni um nytjastofna sjávar, sbr. 23. gr. sömu laga. Með þessari háttsemi var einnig talið að hann hefði gerst brotlegur við tiltekin ákvæði laga nr. 38/1990 um stjórn fiskveiða og laga nr. 79/1997 um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands. Refsing hans var ákveðin skilorðsbundið fangelsi í einn mánuð og 800.000 kr. sekt í ríkissjóð.