Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
5 dómar fundust
Lagagrein: 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 — Lög um meðferð opinberra mála
X var laus úr gæsluvarðhaldi er kæra á gæsluvarðhaldsúrskurði héraðsdóms barst Hæstarétti. Var þeim þætti málsins er laut að gæsluvarðhaldinu því vísað frá Hæstarétti. Fallist var á að S væri heimilt að synja verjanda X um aðgang að framburðarskýrslu kæranda, en þó ekki lengur en til fimmtudagsins 28. ágúst 2008.
Ríkislögreglustjóri (
Jón H. Snorrason saksóknari)
gegn
X (
Gestur Jónsson hrl)
Kærumál. Gögn. Verjandi. Frávísun máls frá Hæstarétti. X kærði úrskurð héraðsdóms þar sem kröfu hans um að R væri skylt að afhenda verjanda hans endurrit allra gagna, sem R hefði aflað eða honum hefðu borist vegna rannsóknar opinbers máls, sem beindist að X og hefðu verið í vörslum R í meira en þrjár vikur, var vísað frá dómi. Upplýst var að R hafði eftir að X kærði úrskurð héraðsdómara til Hæstaréttar afhent verjanda hans endurrit allra gagna sem vörðuðu það sakarefni sem þegar hefði verið beint að skjólstæðingi hans. Var málinu því vísað frá Hæstarétti, sbr. 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.
X kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem hún hafði m.a. uppi mótmæli gegn því að hún yrði færð úr landi. Upplýst var að X hafði, eftir uppkvaðningu héraðsdóms og áður en málið barst Hæstarétti, verið flutt til Amsterdam í lögreglufylgd og farið þaðan sjálfviljug til heimalands síns. Með vísan til 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 varð þar af leiðandi ekki hjá því komist að vísa málinu frá Hæstarétti.
X kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem hún hafði m.a. uppi mótmæli gegn því að hún yrði færð úr landi. Upplýst var að X hafði, eftir uppkvaðningu héraðsdóms og áður en málið barst Hæstarétti, verið flutt til Amsterdam í lögreglufylgd og farið þaðan sjálfviljug til heimalands síns. Með vísan til 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 varð þar af leiðandi ekki hjá því komist að vísa málinu frá Hæstarétti.
Ákæruvaldið (enginn) gegn
Hjörleifi Harðarsyni (enginn)
Kæru H á úrskurði héraðsdóms um að taka skyldi úr honum blóðsýni var vísað frá Hæstarétti með vísan til 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, þar sem blóðsýnið hafði þegar verið tekið.