Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
10 dómar fundust
Lagagrein: 138. gr. laga nr. 19/1991 — Lög um meðferð opinberra mála
A var með dómi Hæstaréttar árið 1998 dæmdur í tveggja ára og þriggja mánaða fangelsi fyrir aðild að alvarlegri líkamsárás sem varð manni að bana. Hann leitaði í kjölfarið til Mannréttindadómstóls Evrópu sem taldi að meðferð Hæstaréttar á máli hans hefði ekki samrýmst 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu um réttláta málsmeðferð, þar sem Hæstiréttur hefði lagt mat á skýrslur ákærða og annarra vitna án þess að hafa hlýtt á þær milliliðalaust. Hæstiréttur féllst í kjölfarið á endurupptöku máls A. Með dómi Hæstaréttar í desember 2012 var A sýknaður af sök í málinu. A stefndi íslenska ríkinu og krafðist bóta fyrir að hafa afplánað refsidóm í fangelsi að ósekju. Héraðsdómur taldi A eiga rétt á bótum og voru honum dæmdar bætur sem námu alls 18.710.000 kr.
Ákæruefni vegna brota á skattalögum að stærstum hluta vísað frá dómi á þeim forsendum að ákærðu hafi þegar verið gerð refsing fyrir brot á skattalögum.
S krafðist viðurkenningar á því að hann ætti rétt til skaðabóta úr hendi A sf. vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir í bílslysi í september 2003. Með héraðsdómi 25. júlí 2005 hafði hann verið sýknaður af ákæru um ölvunarakstur en ekki þótti sannað að hann hefði verið ökumaður bifreiðarinnar. Ekki var fallist á að þessi dómur væri bindandi um sönnunarmat í einkamáli milli S og A sf. Eftir að héraðsdómur gekk gáfu R og I skýrslur fyrir dómi en þau höfðu verið í bifreiðinni ásamt S þegar slysið varð. Töldu þau nú að I hefði ekið bifreiðinni en höfðu við skýrslutöku hjá lögreglu álitið að S hefði gert það. Engin trúverðug skýring kom fram á þessum breytta framburði nær fjórum árum síðar. Þá var framburður þessi einnig talinn ómarkviss um hver hefði ekið bifreiðinni auk þess sem hann samrýmdist ekki vitnisburði E. Með hliðsjón af þessu þótti sannað að S hefði ekið bifreiðinni þegar slysið varð og var A sf. því sýknað af kröfunni.
Ákæruvaldið (
Björn Þorvaldsson fulltrúi)
gegn
Rúnari Má Bjarnasyni (
Gunnar Jóhannsson hdl)
Sakfellt fyrir brot gegn almennum hegningarlögum, skattalagabrot og bókhaldsbrot. Refsing ákveðin skilorðsbundið fangelsi í fjóra mánuði og 11.211.000 krónur í sekt.
Maður dæmdur til að greiðslu skaðabóta vegna líkamsárásar.
Stefnandi varð fyrir líkamsárás af hálfu stefndu og voru dæmdir til refsiábyrgðar í sakamáli, sem höfðað var á hendur þeim. Stefnandi hlaut af varanlegt heilsutjón. Var örorka hans metin 65% og varanlegur miski 40%. Stefndu neituðu bótaábyrgð. Voru stefndu dæmdir til greiðslu bóta.
B krafði A og C um bætur vegna líkamstjóns er hann varð fyrir er til slagsmála kom í miðborg Reykjavíkur. A var í opinberu máli sakfelldur fyrir að hafa slegið B hnefahögg í andlitið með þeim afleiðingum að hann féll í götuna og var á því byggt í hinu opinbera máli að líkamstjón B hefði að langmestu leyti stafað af fallinu. C var ákærður fyrir að hafa sparkað í B eftir að hann féll í götuna en var sýknaður. B var einnig sakfelldur fyrir sinn þátt í slagsmálunum og var hann talinn hafa átt upptökin að því að líkamlegu ofbeldi var beitt í samskiptum aðila. Í niðurstöðu Hæstaréttar sagði að dómurinn í hinu opinbera máli hefði fullt sönnunargildi um að A hefði slegið B í höfuðið með umræddum afleiðingum, sbr. 1. mgr. 138. gr. laga nr. 19/1991. Jafnvel þó að ekki teldist útilokað að líkamstjón B væri að einhverju leyti rakið til sparka í höfuð hans eftir að hann féll í götuna var A allt að einu talinn bera ábyrgð á öllu tjóni B þar sem um samverkandi tjónsorsakir væri að ræða. B var þó látinn bera einn þriðja tjóns síns sjálfur vegna eigin sakar. Ekki var talið sannað að C hefði sparkað í höfuð B eftir að hann féll í götuna og var hann því sýknaður af kröfum B.
Lykilorð Kærumál Mannréttindasáttmáli Evrópu Rannsókn sakamáls Réttaráhrif Stjórnsýsla Kærumál. Stjórnsýsla. Réttaráhrif. Rannsókn sakamáls. Mannréttindasáttmáli Evrópu.
Ákæru var vísað frá að hluta þar sem áður hafði gengið dómur um sömu háttsemi ákærða.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu Ö um að máli ákæruvaldsins á hendur honum yrði vísað frá dómi. Var málinu vísað sjálfkrafa frá Hæstarétti þar sem heimild brast til kæru úrskurðarins.