Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lagagrein: 6. mgr. 34. gr. laga nr. 15/1998 — Lög um dómstóla
Felldur var úr gildi úrskurður endurupptökunefndar en fallist var á með stefnanda að tiltekin gögn sem kynnu að hafa þýðingu í málinu hefðu ekki verið metin með forsvaranlegum hætti í úrskurði endurupptökunefndar.
Í málinu krafðist Ó ógildingar úrskurðar endurupptökunefndar um að hafna beiðni hans um endurupptöku hæstaréttarmáls nr. 145/2014 þar sem Ó var sakfelldur fyrir þátt sinn í markaðsmisnotkun tengdri viðskiptum með hlutafé í Kaupþingi banka hf. Ekki var fallist á með Ó að tengsl nefndarmanns endurupptökunefndar við einn dómenda í hæstaréttarmálinu og maka hans hefði valdið vanhæfi hennar við meðferð endurupptökunefndar á beiðni hans. Þá var Ó ekki talinn hafa leitt að því verulegar líkur að sönnunargögn sem færð voru fram í hæstaréttarmálinu hefðu verið rangt metin svo að áhrif hefði haft á niðurstöðu dómsins samkvæmt c-lið 1. mgr. 211. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Loks var ekki talið að rökstuðningi endurupptökunefndar hefði verið svo áfátt að úrskurður nefndarinnar yrði ógiltur. Var kröfu Ó um ógildingu úrskurðar endurupptökunefndar því hafnað.
Hafnað var kröfu stefnanda um að fella úr gildi úrskurð endurupptökunefndar sem komist hafði að þeirri niðurstöðu að ekki væri efni til þess að endurupptaka sakamál þar sem stefnandi hafði verið sakfelldur fyrir markaðsmisnotkun.