Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lagagrein: 33. gr. laga nr. 117/1993 — Lög um almannatryggingar
Stefnandi krafðist bóta vegna ólögmætrar synjunar Tryggingastofnunar á umsókn hans um styrk til bifreiðakaupa. Fallist var á það með stefnanda að synjun stefnda hefði verið ólögmæt þar sem hún byggði á ákvæði reglugerðar sem ekki átti sér fullnægjandi lagastoð. Hins vegar var skaðabótakröfu stefnanda hafnað en tekin til greina þrautavarakrafa um greiðslu vaxta af styrkfjárhæð.
Deilt var um gjaldtöku stefnanda vegna notkunar stefnda á öndunarvél fyrir kæfisvefn. Talið var að innheimta stefnanda byggðist á skýrri lagaheimild sem bryti ekki í bága við 77. gr. stjórnarkrár. Reglugerðarákvæði var einnig talið skýrt og að málefnalegar ástæður lægju til grundvallar mismunandi þátttöku notenda í kostnaði.
Máli vísað frá dómi vegna galla á málatilbúnaði.