Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

2 dómar fundust

Lykilorð: Mannanöfn

Landsréttur birt 20. mars 2025

901/2023

Hrafnkatla Ylja Patriarca Kruger Karlsdóttir og Arntýr Áss Patriarca Kruger Karlsson (Sigurður Örn Hilmarsson lögmaður) gegn Þjóðskrá Íslands og íslenska ríkinu (Þorvaldur Hauksson lögmaður)

Málsaðilar deildu um þá afstöðu Þ og Í að H og A væri óheimilt að bera þrjú kenninöfn, tvö ættarnöfn móður auk þess að kenna sig við föður. Í dómi Landsréttar var fallist á það með Þ og Í að samkvæmt 1. og 2. málslið 2. mgr. 8. gr. laga nr. 45/1996 um mannanöfn sé óheimilt að bera fleiri en tvö kenninöfn. Lög nr. 45/1996 hefðu það að meginmarkmiði að vernda íslenska tungu og nafnahefð og samkvæmt lögskýringargögnum eigi það sérstaklega við um hinn íslenska kenninafnasið. Fyrir lægi í málinu að fyrra ættarnafn móður hefði verið skráð sem millinafn H og A í þjóðskrá. Þau bæru því tvö ættarnöfn móður auk þess að vera kennd við föður eins og heimilt sé samkvæmt lögunum. Var því ekki talið að ákvarðanir Þ og Í sem málið varðaði hafi falið í sér slíka takmörkun á réttindum H og A að bryti í bága við 1. mgr. 71. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 8. gr. mannréttindasáttmála Evrópu. Jafnvel þótt svo yrði talið vera byggðist slík takmörkun á skýrri lagaheimild og ekki litið svo á að með ákvæðum laganna væri gengið lengra en nauðsynlegt væri til að ná fram fyrrgreindu markmiði. Var hinn áfrýjaði dómur staðfestur um sýknu Þ og Í af kröfum H og A.

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 5. desember 2023

E-1163/2023

Elisabeth Patriarca Kruger og Karl Jóhann Garðarsson f.h. Hrafnkötlu Ylju Patriarca Kruger Karlsdóttur og Arntýs Áss Patriarca Kruger Karlssonar (Sigrún Ingibjörg Gísladóttir lögmaður) gegn Þjóðskrá Íslands og íslenska ríkinu (Þorvaldur Hauksson lögmaður)

Stefndu, íslenska ríkið og Þjóðskrá Íslands, voru sýknaðir af dómkröfum stefnenda í þá veru að felldir yrðu úr gildi úrskurðir dómsmálaráðuneytisins um að staðfesta ákvarðanir Þjóðskrár Íslands, um að hafna því að stefnendur fengju að bera þrjú kenninöfn. Var fallist á þá skýringu stefndu fyrir synjuninni að hún leiddi af réttri túlkun á 2. mgr. 8. gr. laga nr. 45/1996 um mannanöfn, er fæli í sér að kenninöfn manna hérlendis takmökuðust við tvö nöfn, en umræddar takmarkanir væru innan þess svigrúms er löggjafinn teldist hafa.