Dómstólaleit

Sóknaraðili bar undir dóm þá ákvörðun sýslumanns að hafna að eigin frumkvæði kröfu hans um að lagt yrði lögbann við því að varnaraðili, erlendur lögaðili, starfrækti tilgreint, íslenskt landshöfuðlén sem gerði aðgengilegt höfundaréttarvarið efni. Í málinu reyndi á Fallist var á kröfu sóknaraðila um að ákvörðun sýslumanns yrði felld úr gildi en kröfu hans um að að lagt yrði fyrir sýslumann að taka lögbannsbeiðnina til efnismeðferðar var vísað frá dómi, án kröfu.

Hafnað kröfu um lögbann.

Sóknaraðili bar undir héraðsdóm synjun sýslumanns á því að leggja lögbann við því að varnaraðili notaði tilgreind viðskiptamannakerfi sóknaraðila og að varnaraðila yrði gert að eyða þeim afritum kerfanna sem hann hefði undir höndum, þ. á m. frumkóða þeirra. Sóknaraðili krafðist þess að ákvörðunin yrði felld úr gildi og að lagt yrði fyrir sýslumann að leggja á lögbann samkvæmt framansögðu. Málið var flutt í einu lagi um kröfu varnaraðila um frávísun og um efniskröfur aðila. Frávísun málsins var hafnað. Dómurinn taldi að notkun varnaraðila á umræddum hugbúnaði væri hluti af lögreglurannsókn og bryti ekki gegn höfundarétti sóknaraðila og að ekki hefði verið gengi lengra með notkun hugbúnaðarins en nauðsyn krefði. Þá var talið ósannað að starfsmenn Seðlabanka Íslands hefðu ,,hakkað" sig inn í hugbúnaðinn. Var kröfum sóknaraðila því hafnað og ákvörðun sýslumanns staðfest.

Felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins á Akranesi um að synja að lagt yrði lögbann við því að varnaraðili starfaði hjá tilteknu fyrirtæki.

Fallist var á kröfu sóknaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun sýslumanns um að synja um kyrrsetningu.

Sóknaraðili krafðist þess að lögbann yrði sett við því að varnaraðili starfaði hjá samkeppnisaðila á grundvelli samkeppnisákvæðis í ráðningarsamningi. Kröfum sóknaraðila var hafnað og var ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík um að hafna lögbanni staðfest.

Staðfest ákvörðun sýslumanns um að hafna lögbanni á niðurrifi húss