Dómstólaleit

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda sem laut að því að stefnda bæri að bæta tjón stefnanda vegna sjálfsábyrgðar húseigandatryggingar sem greiddi bætur vegna vatnstjóns í húsnæði stefnanda, en tjónið átti rætur að rekja til hluta hússins sem stefndi hafði á leigu. Ágreiningur málsins hafði um margt áður komið fyrir dóm í öðrum búningi.

Stefnda var sýknuð af kröfum stefnanda. Ekki var talið að hún hafi, eða nokkur í umboði hennar, beðið stefnanda um að gera við bifreið, sem skráð var í eigu hennar.