Dómstólaleit

Stefnandi gerði skaðabótakröfu á hendur stefnda vegna ætlaðs tjóns stefnanda í skjóli tiltekinna markaðsaðgerða stefnda á tilgreindu tímabili er fólu þá annars vegar í sér brot gegn bannákvæði 5. mgr. 45. gr. fjölmiðlalaga nr. 38/2011, en hins vegar aðrar markaðsaðgerðir af hálfu stefnda. Lagði dómurinn til grundvallar ákvarðanir Fjarskiptastofu nr. 10/2018 og nr. 27/2019 um brot stefnda gegn 5. mgr. 45. gr. laga 38/2011 á umræddu tímabili og dæmdi stefnanda bætur vegna þess en ekki var fallist á bætur til stefnanda vegna annarra meintra brota stefnda er þótti ósannað.

Stefnda var gert að greiða stefnanda skaðabætur vegna tjóns sem stefnandi var sannanlega talinn hafa orðið fyrir vegna brota stefnda á 5. mgr. 45. gr. fjölmiðlalaga nr. 38/2011.