Dómstólaleit

Stefnandi gerði skaðabótakröfu á hendur stefnda vegna ætlaðs tjóns stefnanda í skjóli tiltekinna markaðsaðgerða stefnda á tilgreindu tímabili er fólu þá annars vegar í sér brot gegn bannákvæði 5. mgr. 45. gr. fjölmiðlalaga nr. 38/2011, en hins vegar aðrar markaðsaðgerðir af hálfu stefnda. Lagði dómurinn til grundvallar ákvarðanir Fjarskiptastofu nr. 10/2018 og nr. 27/2019 um brot stefnda gegn 5. mgr. 45. gr. laga 38/2011 á umræddu tímabili og dæmdi stefnanda bætur vegna þess en ekki var fallist á bætur til stefnanda vegna annarra meintra brota stefnda er þótti ósannað.