Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 786/2007"
7 dómar fundust
Íþyngjandi stjórnvaldsákvörðun embættis landlæknis var felld úr gildi þar sem hana skorti lagastoð.
...Slíkar kröfur snúi meðal annars vegar að mönnun, húsnæði, aðstöðu, tækjum og búnaði til reksturs heilbrigðisþjónustu, en nánar sé kveðið á um þær í reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit...
G og D, sem reka hjúkrunar- og dvalarheimili, kröfðust þess að Í yrði gert að greiða þeim nánar tilgreinda fjárhæð í endurgjald fyrir fasteignir sem þeir lögðu til undir starfsemina á árunum 2013 til og með 2016. Kröfurnar reistu G og D einkum á því að þeir veittu öldruðum þjónustu sem Í væri skylt að leggja þeim til samkvæmt 76. gr. stjórnarskrárinnar og því bæri Í að greiða allan kostnað af starfseminni. Þá gætti Í ekki jafnræðis við greiðslu húsnæðiskostnaðar til hjúkrunarheimila þar sem sumum rekstraraðilum væru látin í té endurgjaldslaust húsnæði undir starfsemina eða fengju greidda húsaleigu auk þess sem brotið væri gegn eignarrétti þeirra. Í dómi Hæstaréttar kom fram að réttur til þeirrar aðstoðar sem getið væri í 1. mgr. 76. gr. stjórnarskrárinnar væri bundinn við menn en tæki ekki til lögaðila. Þá var ekki talið að um skerðingu á eignarrétti G og D hefði verið að ræða þannig að í bága færi við 72. gr. stjórnarskrárinnar. Þá kom fram að bygging á húsnæði þeirra sem samið hefðu við Í um rekstur hjúkrunar- og dvalarheimila hefði verið fjármögnuð með mismunandi hætti á ólíkum tímum eftir lagafyrirmælum sem hefðu gilt á hverjum tíma. Yrði að ætla löggjafanum heimild og svigrúm til að kveða í lögum á um nýjar leiðir við aðkomu Í að uppbyggingu hjúkrunar- og dvalarheimila aldraðra, án þess að það teldist ólögmæt mismunun gagnvart rétti rekstraraðila sem fyrir væru og hefðu hafið rekstur að undangenginni annars konar fjármögnun bygginga. Hefðu G og D ekki sýnt fram á að sá greinarmunur sem gerður væri á greiðslum Í til rekstraraðila hvíldi á ólögmætum sjónarmiðum með þeim hætti að brotið hefði verið gegn rétti þeirra samkvæmt 1. mgr. 65. gr. stjórnarskrárinnar. Var Í því sýknað af kröfum G og D.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...
HL og HH, sem reka hjúkrunar- og dvalarheimili, kröfðust þess að Í yrði gert að greiða þeim nánar tilgreinda fjárhæð í endurgjald fyrir fasteignir sem þeir lögðu til undir starfsemina á árunum 2013 til og með 2016. Kröfurnar reistu HL og HH einkum á því að þeir veittu öldruðum þjónustu sem Í væri skylt að leggja þeim til samkvæmt 76. gr. stjórnarskrárinnar og því bæri Í að greiða allan kostnað af starfseminni. Þá gætti Í ekki jafnræðis við greiðslu húsnæðiskostnaðar til hjúkrunarheimila þar sem sumum rekstraraðilum væru látin í té endurgjaldslaust húsnæði undir starfsemina eða fengju greidda húsaleigu auk þess sem brotið væri gegn eignarrétti þeirra. Í dómi Hæstaréttar kom fram að réttur til þeirrar aðstoðar sem getið væri í 1. mgr. 76. gr. stjórnarskrárinnar væri bundinn við menn en tæki ekki til lögaðila. Þá var ekki talið að um skerðingu á eignarrétti HL og HH hefði verið að ræða þannig að í bága færi við 72. gr. stjórnarskrárinnar. Þá kom fram að bygging á húsnæði þeirra sem samið hefðu við Í um rekstur hjúkrunar- og dvalarheimila hefði verið fjármögnuð með mismunandi hætti á ólíkum tímum eftir lagafyrirmælum sem hefðu gilt á hverjum tíma. Yrði að ætla löggjafanum heimild og svigrúm til að kveða í lögum á um nýjar leiðir við aðkomu Í að uppbyggingu hjúkrunar- og dvalarheimila aldraðra, án þess að það teldist ólögmæt mismunun gagnvart rétti rekstraraðila sem fyrir væru og hefðu hafið rekstur að undangenginni annars konar fjármögnun bygginga. Hefðu HL og HH ekki sýnt fram á að sá greinarmunur sem gerður væri á greiðslum Í til rekstraraðila hvíldi á ólögmætum sjónarmiðum með þeim hætti að brotið hefði verið gegn rétti þeirra samkvæmt 1. mgr. 65. gr. stjórnarskrárinnar. Var Í því sýknað af kröfum HL og HH.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...
G og D höfðuðu mál gegn Í til heimtu skaðabóta þar sem Í hefði ekki greitt þeim endurgjald fyrir stofnkostnað, afskriftir eða meiri háttar viðhald fasteigna sem þeir hefðu notað í starfsemi sinni við rekstur hjúkrunar- og dvalarrýma á árunum 2013 til 2016. Byggðu G og D á því að þeir ættu rétt á greiðslum úr hendi Í sem hefðu svarað til eðlilegs leigugjalds á tímabilinu fyrir fasteignir sem G og D hefðu notað við rekstur á hjúkrunar- og dvalarrýmum. Í dómi Landsréttar kom fram að G og D hefðu ekki sýnt fram á að þeir ættu, á grundvelli laga eða samninga, lögvarða kröfu á hendur Í um greiðslu á leigu fyrir notkun á umræddum fasteignum í starfsemi sinni. Af gögnum málsins mátti ráða að aðgangur aðila að fjármunum til uppbyggingar á þessu sviði hefði verið mismunandi í gegnum tíðina og að reglur um fjármögnun hjúkrunar- og dvalarrýma hefðu breyst. Að teknu tilliti til stöðu aðila og reglna um fjármögnun stofnkostnaðar, viðhalds og endurbóta á fasteignum til þessarar starfsemi var ekki talið að ákvarðanir Í um uppbyggingu og fjármögnun hjúkrunar- og dvalarrýma hefðu í gegnum tíðina verið ómálefnalegar gagnvart G og D og að þar hafi ekki verið gætt meðalhófs, sem leitt hefði til mismununar í andstöðu við 65. gr. stjórnarskrárinnar um jafnræði. Var Í því sýknað af kröfum G og D.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...
HR og HH höfðuðu mál gegn Í til heimtu skaðabóta þar sem Í hefði ekki greitt þeim endurgjald fyrir stofnkostnað, afskriftir eða meiri háttar viðhald fasteigna sem þeir hefðu notað í starfsemi sinni við rekstur hjúkrunar- og dvalarrýma á árunum 2013 til 2016. Byggðu HR og HH á því að þeir ættu rétt á greiðslum úr hendi Í sem hefðu svarað til eðlilegs leigugjalds á tímabilinu fyrir fasteignir sem HR og HH hefðu notað við rekstur á hjúkrunar- og dvalarrýmum. Í dómi Landsréttar kom fram að HR og HH hefðu ekki sýnt fram á að þeir ættu, á grundvelli laga eða samninga, lögvarða kröfu á hendur Í um greiðslu á leigu fyrir notkun á umræddum fasteignum í starfsemi sinni. Af gögnum málsins mátti ráða að aðgangur aðila að fjármunum til uppbyggingar á þessu sviði hefði verið mismunandi í gegnum tíðina og að reglur um fjármögnun hjúkrunar- og dvalarrýma hefðu breyst. Að teknu tilliti til stöðu aðila og reglna um fjármögnun stofnkostnaðar, viðhalds og endurbóta á fasteignum til þessarar starfsemi var ekki talið að ákvarðanir Í um uppbyggingu og fjármögnun hjúkrunar- og dvalarrýma hefðu í gegnum tíðina verið ómálefnalegar gagnvart HR og HH og að þar hafi ekki verið gætt meðalhófs, sem leitt hefði til mismununar í andstöðu við 65. gr. stjórnarskrárinnar um jafnræði. Var Í því sýknað af kröfum HR og HH.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...
Stefndi sýknaður af kröfu stefnenda um greiðslu skaðabóta eða endurgjalds vegna afnota rekstraraðila hjúkrunarheimila á húsnæði sem þeir lögðu til undir reksturinn.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...
Stefndi sýknaður af kröfu stefnenda um greiðslu skaðabóta eða endurgjalds vegna afnota rekstraraðila hjúkrunarheimila á húsnæði sem þeir lögðu til undir reksturinn.
...40/2007 um heilbrigðisþjónustu og reglugerð nr. 786/2007 um eftirlit landlæknis með rekstri heilbrigðisþjónustu og faglegar lágmarkskröfur um húsnæði, tæki, búnað, mönnun og annað sem tengist rekstri á heilbrigðisþjónustu...