Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
1 dómar fundust
Lagagrein: 13. gr. laga nr. 77/2000 — Lög um persónuvernd og meðferð persónuupplýsinga
T lýsti kröfu við slit sparisjóðsins S en T hafði séð um rekstur ýmiss konar tölvu- og upplýsingakerfa fyrir S. Talið var að samningar aðila hefðu fallið niður þegar S var skipuð slitastjórn en krafa T var vegna tímabils sem hófst eftir það tímamark. Var því ekki fallist á kröfu T að þessu leyti, enda töldust hvorki hafa komist á nýir samningar milli aðila né eldri samningar verið framlengdir. Þá var ekki fallist á með T að S bæri að greiða fyrir hýsingu T á gögnum úr tölvukerfum S þann tíma sem Fjármálaeftirlitið taldi að varðveita þyrfti gögnin til framtíðar. Vísað var til þess að þótt S bæri ábyrgð á varðveislu gagnanna hefði þess ekki verið óskað af hálfu slitastjórnar S að T hýsti þau í samræmi við fyrirmæli Fjármálaeftirlitsins. Kröfu T var því hafnað.