Dómstólaleit

Í héraðsdómi var E dæmdur til að greiða 180.000 krónur í sekt og sviptur ökurétti í tvö ár fyrir umferðarlagabrot. Fallist var á beiðni E um endurupptöku málsins og með það farið í samræmi við 188. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Krafðist E mildunar refsingar og að ökuréttarsviptingu yrði markaður skemmri tími, en ákæruvaldið „staðfestingar á dæmdum viðurlögum“. Talið var að við ákvörðun ökuréttarsviptingar yrði ekki litið til brota sem E framdi áður en hann varð 18 ára, eins og gert hafði verið í héraðsdómi, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var E því sviptur ökurétti í átta mánuði. Þá var honum gert að greiða 70.000 króna sekt.

E var í fyrsta lagi gefið að sök að hafa í félagi við annan mann stolið bensíni úr tanki bifreiðar, í öðru lagi að hafa ekið bifreið án þess að hafa meðferðis ökuskírteini og í þriðja lagi að hafa haft eiturlyf í vörslum sínum. E var í héraði dæmdur í fangelsi í 11 mánuði, og var 10 mánaða skilorðsdómur dæmdur með. Héraðsdómara hafði hins vegar ekki verið kunnugt um að umræddur skilorðsdómur hafði áður verið dæmdur með. Brot E voru framin áður en hann hlaut 14 mánaða fangelsisdóm. Að því virtu og þegar litið var til þess að E játaði greiðlega brot sín var niðurstaða Hæstaréttar sú að E skyldi ekki gerð sérstök refsing fyrir framangreind brot.

X var ákærður fyrir tilraun til þjófnaðar. Var honum gefið að sök að hafa í fjögur skipti reynt að brjótast inn í fyrirtæki í auðgunarskyni. Var hann sakfelldur fyrir að hafa reynt það í þrígang en í einu tilviki þótti það ekki fyllilega sannað. Með hliðsjón af löngum brotaferli X var honum gert að sæta fangelsi í 12 mánuði.