Dómstólaleit

Stefnandi krafðist viðurkenningar á bótaskyldu stefnda vegna meðferðar stefnanda hjá lækni sem keypt hafði hjá stefnda annars vegar sjúklingatryggingu og hins vegar starfsábyrgðartryggingu. Fallist var á kröfuna að því er varðar bótaskyldu vegna sjúklingatryggingar á grundvelli þágildandi laga nr. 111/2000, en viðurkenningarkröfu stefnanda á grundvelli starfsábyrgðartryggingar læknisins var vísað frá dómi vegna vanreifunar.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að viðurkenndur yrði réttur til bóta úr sjúklingatryggingu tveggja lækna vegna líkamstjóns sem byggt var á að stefnandi hefði orðið fyrir í skurðaðgerð.