Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

2 dómar fundust

Lykilorð: Rannsóknarreglan

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 26. júní 2024

E-6205/2023

Síminn hf (Halldór Brynjar Halldórsson lögmaður) gegn Samkeppniseftirlitinu (Margrét Helga Kr. Stefánsdóttir lögmaður)

Stefnandi, Síminn hf., krafðist ógildingar á ákvörðun stefnda Samkeppniseftirlitsins nr. 24/2023, þar sem kröfum hans um niðurfellingu sáttar aðilanna frá 23. janúar 2015, sbr. ákvörðun stefnda nr. 6/2015, var að mestu hafnað. Þá krafðist stefnandi jafnframt viðurkenningar á því að skilyrði ákvörðunarorða ákvörðunar Samkeppniseftirlitsins nr. 6/2015 væru úr gildi fallin. Í dóminum var fallist á með stefnanda að rannsókn stefnda vegna ákvörðunar nr. 24/2023 hefði að hluta verið ábótavant hvað laut að mörkuðum málsins. Þá var jafnframt talið að skort hefði á rökstuðning fyrir nauðsyn þess að skilyrði sáttar aðila héldust að mestu óbreytt, m.a. þar sem ekki hefði með fullnægjandi hætti verið lagt mat á tengsl stefnanda og Mílu ehf. eftir að sá fyrrnefndi seldi síðarnefnda félagið. Á grundvelli heildarmats var fallist á með stefnanda að ógilda ákvörðun stefnda nr. 24/2023. Hins vegar var ekki fallist á viðurkenningarkröfu stefnanda m.a. þar sem ógilding á fyrrnefndri ákvörðun girti ekki fyrir að stefndi tæki málið fyrir að nýju.

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 1. júní 2023

E-5303/2022

Einar Kristján Haraldsson (Elías Karl Guðmundsson lögmaður) gegn íslenska ríkinu (Þorvaldur Hauksson lögmaður)

Stefnanda voru dæmdar bætur að álitum vegna ólögmætrar uppsagnar en hafnað var miskabótakröfu hans þar sem ekki var talið að uppsögn hans hefði verið framkvæmd með meiðandi hætti. Niðurstaða dómsins um ólögmæti uppsagnarinnar var á því reist að þótt sýnt þætti að rót hennar væri að rekja til skipulagsbreytinga í kjölfar sameiningar tveggja ríkisstofnana hefði samkvæmt dómaframkvæmd borið að leggja viðhlítandi mat á hæfni stefnanda, m.a. í samanburði við aðra starfsmenn, þegar til þess kom að að ákveða hvaða starfsmönnum ætti að segja upp. Hefði stefndi ekki sýnt fram á að í aðdraganda uppsagnarinnar hefði málið verið nægilega rannsakað í skilningi 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 hvað varðaði hæfni stefnanda. Nyti enda hvorki við skriflegra gagna um hvað legið hafi að baki niðurstöðu mats á færni stefnanda né hefði verið úr því bætt með sönnunarfærslu fyrir dóminum, auk þess sem engin gögn lægju fyrir dóminum um mat á öðrum starfsmönnum en stefnanda eða hæfni hans í samanburði við þá. Taldi dómurinn enn fremur að í því skyni að upplýsa málið betur hefði verið rétt að veita stefnanda andmælarétt áður en til uppsagnar hans kom.