Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lykilorð: Viðmiðunarár
Stefnandi lenti í umferðarslysi og varð fyrir varanlegu líkamstjóni. Bótaábyrgð stefnda var óumdeild en ekki var fallist á með stefnanda að meta bæri árslaun hans sérstaklega, sbr. 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þá voru saknæmiskröfur a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga ekki taldar uppfylltar svo stefnda bæri að greiða stefnanda miskabætur.
Stefnandi lenti í umferðarslysi og varð fyrir varanlegu líkamstjóni. Bótaábyrgð stefnda var óumdeild en ekki var fallist á með stefnanda að meta bæri árslaun hans sérstaklega, sbr. 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, þar sem honum auðnaðist ekki sönnun þess að ætla mætti að annar mælikvarði væri réttari um líklegar framtíðartekjur hans en samkvæmt 3. mgr. ákvæðisins.