Kröfu sóknaraðila um að viðurkenndur yrði 50% eignarhlutur hans í fasteign varnaraðila var hafnað.
Ágreiningur um fjárskipti við lok óvígðrar sambúðar.
Hafnað var kröfu K um hlutdeild í verðmæti einkahlutafélags í eigu M en kröfum hennar um hlutdeild í öðrum eignum hans vísað frá dómi vegna vanreifunar. Aðilarnir höfðu verið í óvígðri sambúð um 12 ára skeið og áttu saman tvö börn.
Ágreiningur um fjárskipti við slit á óvígðri sambúð.
Fallist á kröfu um breytingu á frumvarpi skiptastjóra til úthlutunar vegna opinberra skipta á búi sambúðarfólks.
Við opinber skipti til fjárslita við lok óvígðrar sambúðar krafðist K þess aðallega að viðkennt yrði að eignarhluti hennar í fasteigninni V væri 58,82% og M 41,18% og að hvor aðili um sig beri helmingsábyrgð á eftirstöðvum veðláns. Krafa konunnar var tekin til greina. Þá var krafa K um að hún ætti helmingshlutdeild í fyrirtæki sem aðilar stofnuðu á sambúðartímanum tekin til greina. Þá var úrskurðað að aðilar bæru jafna ábyrgð á lánum vegna reksturs fyrirtækisins
Vikið var frá skráðum eignarhlutföllum þar sem talið var að raunveruleg fjárframlög aðila til kaupa á eign hefðu verið önnur en skráð eignarhlutföll sögðu til um.
K gegn
M Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur
Við opinber skipti til fjárslita við lok óvígðrar sambúðar krafðist K þess aðallega að viðkennt yrði að eignarhluti hennar í fasteigninni V væri 58,82% og M 41,18% og að hvor aðili um sig beri helmingsábyrgð á eftirstöðvum veðláns. Fyrir lá að konan, sem ein var þinglesin eigandi eignarinnar, lagði fjármuni til átti við kaupa á henni. Þar sem manninum þótti ekki hafa tekist sönnun fyrir því að hann hefði lagt til kaupa á eigninni annað en helmingsþátttöku í greiðslu afborgana af láni sem tekið var til að fjármagna kaupin var krafa konunnar tekin til greina. Þá var krafa K um að hún ætti helmingshlutdeild í fyrirtæki sem aðilar stofnuðu á sambúðartímanum tekin til greina. Þá var úrskurðað að aðilar bæru jafna ábyrgð á lánum vegna reksturs fyrirtækisins.
Hafnað var kröfum sóknaraðila um að hann ætti rétt á eignarhlutdeild í söluandvirði fasteignar, en fasteignin var þinglýst eign varnaraðila. “
Við sambúðarslit M og K, sem voru í óvígðri sambúð í rúm tvö ár, krafðist M m.a. viðurkenningar á að hann væri einn eigandi fasteignar aðila. Þótti M hafa tekist sönnun um það að allt fé til fasteignakaupanna hefði komið frá honum og var því orðið við kröfu hans.
Ósættanlegur ágreiningur reis hjá skiptastjóra í tengslum við opinber skipti á milli fyrrverandi sambýlisfólks um gildi afsals vegna fasteignar. Aðalkrafa sóknaraðila laut að því að vikið yrði frá þinglýstum eignarheimildum. Af hálfu dómsins var ekki á hana fallist.
Kröfu X um eignarhlut í fasteign hafnað.
Krafa K um opinber skipti til fjárslita á milli hennar og M tekin til greina.