Dómstólaleit

Staðfestur var úrskurður Landsréttar þar sem úrskurður héraðsdóms var felldur úr gildi. Héraðsdómur hafði hnekkt ákvörðun sýslumanns um að endursenda beiðni A hf. um nauðungarsölu á 24 lóðum og lagt fyrir sýslumann að taka beiðnina fyrir. Hæstiréttur taldi að beiðninni hefði ekki verið beint að réttum aðila og staðfesti niðurstöðu Landsréttar.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem frumvarpi sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu til úthlutunar á söluverði tiltekinnar fasteignar við nauðungarsölu var breytt á þá leið að úthlutun til M var hækkuð. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt skýlausum fyrirmælum 2. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991 bar M að lýsa því yfir á fundi hjá sýslumanni, þar sem mætt var af hans hálfu, að leitað yrði úrlausnar héraðsdóms um ákvörðunina sem sýslumaður tók þar um ágreining varðandi úthlutun söluverðs. Í þeim efnum væri ófullnægjandi að gefa til kynna að tekið yrði til athugunar hvort ágreiningnum yrði síðar vísað til dóms. Var málinu því vísað frá héraðsdómi.

L hf. beindi kröfu til héraðsdóms um að bú G ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Þegar krafan var tekin fyrir í þinghaldi var ekki mætt af hálfu G ehf. og gekk úrskurður samdægurs um að bú hans væri tekið til gjaldþrotaskipta. Með beiðni til héraðsdóms leitaði G ehf. eftir endurupptöku á meðferð kröfu L hf., sbr. 1. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varð héraðsdómur við þeirri beiðni og var málið í framhaldi af því þingfest til að leysa úr ágreiningi um hvort bú G ehf. skyldi tekið til gjaldþrotaskipta. Féllst héraðsdómur á kröfu L hf. og kærði G ehf. úrskurðinn til Hæstaréttar. Var málinu vísað frá Hæstarétti þar sem G ehf. hafði ekki aflað leyfis réttarins til málskots samkvæmt 3. mgr. 142. gr. laga nr. 91/1991.

S krafðist ógildingar á fjárnámi sem SL hafði gert hjá honum. Með úrskurði héraðsdóms var því var hafnað. Þar sem höfuðstóll kröfunnar var undir áfrýjunarfjárhæð 1. mgr. 152. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála óskaði S eftir leyfi til að kæra úrskurðinn, sbr. 4. mgr. sömu greinar. Þar sem beiðninni var hafnað brast skilyrði til kæru í málinu og því vísað frá Hæstarétti.