Dómstólaleit

I landaði tilteknu magni af þorski í Bolungarvík þann 4. júlí 2002. Aflinn glataðist og taldi I að F bæri ábyrgð á greiðslu andvirði hans aðallega á grundvelli loforðs en til vara vegna saknæmrar háttsemi sem valdið hefði hvarfi aflans. Upplýst var í málinu að fiskurinn hefði farið inn í hús hjá F eftir að hafa verið landað úr bátnum. Jafnframt þótti mega leggja til grundvallar að aflinn hefði verið fluttur þaðan síðar sama dag. Hæstiréttur sýknaði F af kröfu I þar sem ekki tókst að sanna að F hefði lofað að tryggja F greiðslu á andvirði aflans, né að saknæm háttsemi af hálfu F eða starfsmanna hans hefði valdið missi aflans.