Dómstólaleit

Í málinu deildu aðilar um uppgjör bóta vegna varanlegrar örorku húsasmiðs sem veiktist af völdum myglu í störfum fyrir stefnda. Var því sjónarmiði stefnda hafnað að fullnaðaruppgjör hafi farið fram í málinu. Fallist var á með stefnanda að aðstæður hans hefðu verið óvenjulegar í skilningi 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og að tekjur iðnlærðra húsasmiða á árinu 2016 væru réttari mælikvarði á líklegar framtíðartekjur við bótauppgjör en meðaltekjur hans síðustu þrjú ár fyrir slysið. Ekki var fallist á dráttarvaxtakröfu stefnanda. Var stefnda gert að greiða stefnanda skaðabætur auk nánar tilgreindra vaxta í samræmi við aðalkröfu hans.