Dómstólaleit

A og F keyptu kjallaraíbúð í fasteigninni Grænugötu 4 á Akureyri og sameinuðu hana íbúð sinni á fyrstu hæð hússins. Fyrir gerð kaupsamningsins var gerð eignaskiptayfirlýsing þar sem hæðin og kjallarinn voru skráð sem einn eignarhluti. Skjal þetta var móttekið til þinglýsingar en fyrir mistök láðist að færa veðskuldabréf G sem hvíldi á kjallaraíbúðinni á hinn sameinaða eignarhluta. Hvorki í kaupsamningi né afsali var getið um veðskuldabréf G og engin athugasemd gerð við þinglýsingu skjalanna. A og F kröfðust að viðurkennt yrði með dómi að réttur þeirra samkvæmt kaupsamningi og afsali um fasteignina Grænugötu 4 gengi fyrir réttindum G samkvæmt umræddu veðskuldabréfi. A og F héldu því fram að heimilt væri að víkja frá forgangi eldra skjalsins, veðskuldabréfs G, á grundvelli 18. gr. þinglýsingalaga sem getur átt við ef skjal „sem samrýmist ekki öðru skjali, er fyrr barst til þinglýsingar, er fært í þinglýsingabók á undan því.“ Óumdeilt var að mistök þinglýsingarstjóra fólust í því að láðst hefði að færa veðskuldabréfið inn á hina sameinuðu eignarhluta þegar eignaskiptasamningi um húsið var þinglýst. Veðskuldabréfi G var því þinglýst á undan eignarheimild A og F. Þar með átti ofangreint ákvæði ekki við og var G sýknaður af kröfu A og F.