Dómstólaleit

Fallist var á kröfu stefnanda ábyrgðarmanns á hendur stefnda meðábyrgðarmanni samkvæmt almennum reglum fjármunaréttar, en þeir höfðu saman gengist óskipt undir sjálfskuldarábyrgð í þágu fyrirtækis vegna yfirdráttar hjá banka, sem síðar innheimti svo alla kröfuna hjá stefnanda. Ekki var þó fallist á dráttarvaxtakröfu stefnanda þar sem að hún taldist vera vanreifuð.