Dómstólaleit

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að H og D yrði gert skylt að afhenda tiltekin skjöl fyrir dómi í máli A gegn B og C sem vörðuðu heilsufar E sem var látin, þar á meðal sjúkraskrá hennar. Í málinu var deilt um gildi erfðaskrár E og tiltekinna ráðstafana sem E hafði gert á árunum 2018 og 2019. Í úrskurði Landsréttar kom meðal annars fram að A væri dóttir E og teldist því réttur aðili kröfu um afhendingu sjúkraskrár á grundvelli 15. gr. laga nr. 55/2009 um sjúkraskrár. Ekki lægju fyrir upplýsingar um vilja E til aðgangs að sjúkraskrá hennar. Sjúkraskrár hefðu að geyma yfirgripsmiklar upplýsingar um líf sjúklinga og væri ljóst að þar kynnu að vera ýmsar upplýsingar sem ekki hefðu þýðingu fyrir ógildingarkröfu A. Auk þess næði krafan um afhendingu sjúkraskrár að hluta til tímabils sem ekki hefði verið rökstutt sérstaklega að gæti haft þýðingu fyrir ógildingarkröfu A svo að tryggt væri að vinnsla upplýsinganna væri ekki umfram það sem nauðsynlegt væri miðað við tilgang hennar. Loks hefði A nú þegar fengið afhenta sjúkraskrá E frá Landspítalanum fyrir tilgreint tímabil en þar væri að finna ítarlegar upplýsingar um heilsufar og læknismeðferð E á því tímabili. Í málatilbúnaði A væri engin tilraun gerð til að útskýra af hverju þær upplýsingar væru ekki fullnægjandi svo að hún gæti mótað og haft uppi kröfu sína. Loks hefði D afhent héraðsdómara í trúnaði læknabréf og sjúkraskýrslu vegna E. Að öllu framangreindu gættu var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að hafna aðgangi A að sjúkraskrám í vörslu H og D og varakröfu A um að H yrði gert að leggja gögnin fyrir héraðsdómara í trúnaði. Varakröfu A um að D yrði gert að leggja gögnin fyrir héraðsdómara í trúnaði var vísað frá Landsrétti.