Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 242/2006"
5 dómar fundust
Árið 2007 gerði T ehf. lánssamning við sparisjóðinn B vegna kaupa G og S, eigenda T ehf., á stofnfjárhlutum í B. Árið 2010 var B tekinn til slita og ári síðar runnu eignir B til Í hf. Í málinu krafðist T ehf. þess aðallega að lánssamningurinn yrði ógiltur, en til vara að samningnum yrði rift. Í dómi Hæstaréttar kom fram að þar sem T ehf. hefði veitt B veð í tilteknum fasteignum sínum til tryggingar greiðslu skuldarinnar, en ekki í stofnfjárhlutunum sem G og S hefðu keypt fyrir hluta af andvirði lánsins, hefði dómur Hæstaréttar í máli nr. 117/2011 ekki fordæmisgildi við úrlausn málsins. Þá hefði T ehf. ekki borið því við að starfsmenn B hefðu á nokkru stigi ranglega vakið hjá sér, G eða S trú um að ekki yrði leitað fullnustu kröfu samkvæmt lánssamningnum í öðru en stofnfjárhlutunum, enda hefðu þeir ekki tilheyrt T ehf., sem hefði verið lántakinn og hafði að auki gagngert sett aðrar eignir sínar að veði til tryggingar skuldinni. Talið var að ákvæði samningsins um ráðstöfun lánsfjárins væri gild að lögum gagnvart B og orkuðu ekki tvímælis. Gæta yrði að því að G og S hefðu ekki haft uppi kröfu á hendur B, eftir atvikum við slit hans, um ógildingu samnings þeirra um kaup á stofnfjárhlutum. Gæti T ehf. ekki byggt kröfur sínar í málinu á því að annmarkar hefðu verið á þeim kaupsamningi, sem gætu hafa valdið ógildingu hans, eða að atvikum hafi verið þannig háttað að rifta hefði mátt þeim kaupum, enda ætti T ehf. ekki hlut að þeim lögskiptum. Var Í hf. sýknað af kröfu T ehf.
...161/2002, reglugerð nr. 242/2006 og reglugerð nr. 243/2006, ásamt viðauka. Um kröfu um málskostnað vísar stefnandi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og...
Veðskuldabréf
...161/2002, reglugerð nr. 242/2006 og reglugerð nr. 243/2006, ásamt viðauka. Um kröfu um málskostnað vísar stefnandi til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og...
G, S og T ehf., félag í eigu G og S, höfðuðu mál gegn Í hf. og kröfðust þess aðallega að nánar tilgreindur lánssamningur milli T ehf. og Byrs sparisjóðs yrði ógiltur og til vara að samningnum yrði rift. Í hf. krafðist frávísunar málsins með vísan til þess að G og S hefðu ekki lögvarða hagsmuni af málshöfðuninni, auk þess sem aðild þeirra væri óljós þar eð byggt væri samhliða á 18. og 19. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála í héraðsdómsstefnu. Þá væri málið vanreifað af hálfu G, S og T ehf. Í úrskurði héraðsdóms kom fram að engin viðhlítandi skýring væri á því af hvaða ástæðum G og S gætu átt aðild að málinu, sem varðaði lánssamning milli T ehf. og Byrs sparisjóðs, og kröfum G og S því vísað frá dómi. Var sú niðurstaða staðfest í dómi Hæstaréttar.
...161/2002, reglugerð nr. 242/2006 og reglugerð nr. 243/2006, ásamt viðauka. Um kröfu um málskostnað vísa stefnendur til XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og...
Hafnað var kröfu G um að krafa hans sem hann hafði lýst í slitabú K hf. á grundvelli tveggja skuldarbréfa skildi njóta rétthæðar skv. 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. en staðfest sú afstaða slitastjórnar K hf. að krafan nyti stöðu skv. 4. tl. 114. gr. sömu laga.
...Tilskipunin var lögfest hér á landi með reglugerð nr. 242/2006, sem sett var með stoð í lögum um verðbréfaviðskipti. Sérstaka samantekt er að finna í útboðslýsingunni um varnaraðila og...
Hafnað kröfu sóknaraðila um að krafa hans, sem lýst var við slitameðferð Kaupþings hf., nyti stöðu sem almenn krafa eftir 113. gr laga nr. 21/1991, en staðfest að krafan nyti rétthæðar samkvæmt 114. gr. laganna.
...Tilskipunin var lögfest hér á landi með reglugerð nr. 242/2006, sem sett var með stoð í lögum um verðbréfaviðskipti. Sérstaka samantekt er að finna í útboðslýsingunni um varnaraðila og...