Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður fyrir "reglugerð nr. 1081/2008"
3 dómar fundust
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi nauðungarsala á fasteign A. Krafa Í um nauðungarsölu fasteignarinnar byggði á veðskuldabréfi útgefnu af S til SV, síðar B, en veðið hafði síðar verið flutt á fasteign A og þálifandi eiginmanns hennar með samþykki þeirra. Í hafði síðar keypt veðskuldabréfið af B. Landsréttur lagði til grundvallar að við framsal skuldabréfsins til Í hefði Þ ekki glatað rétti til að hafa uppi mótbáru sem hún hafði fram að því getað borið fyrir sig gagnvart framseljanda þess, sbr. 11. gr. laga nr. 125/2008 um heimild til fjárveitingar úr ríkissjóði vegna sérstakra aðstæðna á fjármálamarkaði o.fl. og reglugerð nr. 1081/2008. Landsréttur lagði einnig til grundvallar að við veðsetninguna hefði ekki verið gætt að þeirri fortakslausu skyldu eftir samkomulagi um notkun ábyrgða á skuldum einstaklinga frá 1. nóvember 2001 að meta greiðslugetu lántaka. Vegna þessa taldi Landsréttur að ósanngjarnt væri fyrir Í að bera veðsetninguna fyrir sig, sbr. 1. mgr. 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Loks var A ekki talin hafa sýnt slíkt tómlæti við gæslu réttar síns að réttarspjöllum varðaði. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.
...og reglugerð nr. 1081/2008. Landsréttur lagði einnig til grundvallar að við veðsetninguna hefði ekki verið gætt að þeirri fortakslausu skyldu eftir samkomulagi um notkun ábyrgða á skuldum einstaklinga frá...
G og Á höfðuðu mál á hendur Í og kröfðust þess að felld yrði úr gildi veðsetning sem þau veittu í fasteign sinni til tryggingar láni sem dóttir þeirra tók í ágúst 2006 hjá Sparisjóði Reykjavíkur og nágrennis. Í dómi Hæstaréttar kom fram að með vísan til 2. mgr. 15. gr. laga nr. 44/1998 um húsnæðismál og 7. gr. reglugerðar nr. 1081/2008 yrði að leggja til grundvallar að Í hefði ekki öðlast sjálfstæðan rétt á hendur útgefendum skuldabréfa og veðþolum við framsal skuldabréfa til hans. Samkvæmt því gátu G og Á samkvæmt almennum reglum kröfuréttar borið fyrir sig gegn Í mótbáru sem laut að gildi veðsetningarinnar. Þá var lagt til grundvallar að við lánveitinguna hefði ekki verið gætt að þeirri fortakslausu skyldu samkvæmt samkomulagi um notkun ábyrgða á skuldum einstaklinga frá 1. nóvember 2001 að meta greiðslugetu lántaka og að Í yrði að bera hallann af því að lánið hefði verið veitt án þess að viðhöfð hefðu verið þau vönduðu vinnubrögð af lánveitanda sem samkomulagið gerði ráð fyrir. Var talið að atvik við samningsgerðina og staða samningsaðila hefði valdið því að ósanngjarnt hefði verið fyrir Í að bera veðsetninguna fyrir sig, sbr. 1. mgr. 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Var hún því felld úr gildi og Í gert að aflýsa veðskuldabréfinu.
...Á þeim grunni setti félags- og tryggingamálaráðherra reglugerð nr. 1081/2008 um heimild Íbúðalánasjóðs til að kaupa skuldabréf fjármálafyrirtækja sem tryggð eru með veði í íbúðarhúsnæði. Í 7. gr. reglugerðarinnar...
Nauðungarsala á fasteign var dæmd ógild þar sem ósannað var að veðsölum hafi verið kynnt greiðslumat lántakanda þegar uppboðsþolar undirrituðu veðheimild í fasteign sinni.
...og reglugerð nr. 1081/2008. Tilgangur laganna hafi verið að bregðast við sérstökum og óvenjulegum aðstæðum sem upp voru komnar á íslenskum fjármálamarkaði. Samkvæmt fyrrnefndum lögum hafi heimildir varnaraðila samkvæmt...