Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lagagrein: 1. mgr. 47. gr. laga nr. 94/2001 — Lög um opinber innkaup
Hýsir ehf (Jakob A. Traustason fyrirsvarsmaður) gegn
íslenska ríkinu (
Björn Jóhannesson lögmaður)
H ehf. krafðist viðurkenningar á skaðabótaskyldu Í vegna tjóns sem félagið taldi sig hafa orðið fyrir vegna ákvarðana Ríkiskaupa og úrskurða kærunefndar útboðsmála í tengslum við nánar tilgreind útboð vegna lyfjakaupa. Hafði kröfum H ehf. á hendur Í vegna sömu atvika þrívegis verið vísað frá dómi. Með hinum áfrýjaða dómi var Í sýknað af nánar tilgreindum kröfum en fallist á eina kröfu H ehf. Þá var einni kröfu hans vísað frá héraðsdómi. Í dómi Landsréttar kom fram að H ehf. hefði ekki borið niðurstöðu um frávísun þeirrar kröfu frá héraðsdómi undir Landsrétt með kæru eftir reglum XXIV. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. c-lið 2. mgr. 143. gr. og 1. mgr. 144. gr. þeirra laga, líkt og honum hefði borið að gera vildi hann ekki una henni. Þessi hluti héraðsdóms gat því ekki sætt endurskoðun Landsréttar og var kröfunni því vísað án kröfu frá Landsrétti. Að öðru leyti komst Landsréttur að þeirri niðurstöðu að málatilbúnaður H ehf. væri haldinn slíkum annmörkum að óhjákvæmilegt væri að vísa kröfum hans frá héraðsdómi.
A (B fyrirsvarsmaður) gegn
íslenska ríkinu
Stefnandi, félag sem hugðist flytja inn lyf, höfðaði í fjórða sinn mál á hendur íslenska ríkinu til viðurkenningar á rétti sínum til skaðabóta úr hendi stefnda vegna tjóns sem stefnandi taldi Ríkiskaup og kærunefnd útboðsmála hafa valdið sér með aðgerðum og aðgerðaleysi við útboð á lyfjum sem fóru fram á árunum 2002 og 2003. Viðurkenndur var réttur stefnanda til bóta sem samsvöruðu kostnaði hans af því að taka þátt í útboðunum. Stefndi var sýknaður af viðurkenningarkröfu um aðrar skaðabætur og kröfu um endurgreiðslu kostnaðar sem stefnandi hafði verið dæmdur til þess að greiða stefnda í fyrri málum. Kröfu stefnanda um viðurkenningu vaxta var vísað frá dómi.
Hýsir ehf (Jakob A. Traustason fyrirsvarsmaður) gegn
íslenska ríkinu (
Björn Jóhannesson lögmaður)
H ehf. krafðist viðurkenningar á skaðabótaskyldu Í vegna tjóns sem félagið taldi sig hafa orðið fyrir vegna tiltekinna ákvarðana Ríkiskaupa og úrskurða kærunefndar útboðsmála í tengslum við nánar tilgreind útboð vegna lyfjakaupa. Hafði kröfum H ehf. á hendur Í vegna sömu atvika tvívegis verið vísað frá dómi með dómum Hæstaréttar í málum nr. 435/2013 og 86/2015. Í niðurstöðu sinni vísaði Hæstiréttur til þess að dómkröfur H ehf. væru bæði óskýrar og framsetning þeirra ómarkviss og í andstöðu við meginreglu einkamálaréttarfars um ákveðna og ljósa kröfugerð. Þá hefði H ehf. með umfjöllun sinni og eigin útreikningum ekki leitt nægar líkur að því að það hefði orðið fyrir tjóni vegna umræddra útboða og þeirra ákvarðana Ríkiskaupa og úrskurða kærunefndar útboðsmála sem félagið vísaði til. Taldi Hæstiréttur jafnframt að þeir sömu annmarkar væru á málatilbúnaði H ehf. og áður að félagið hefði ekki gert nægilega skýra grein fyrir því á hvaða lagagrundvelli það reisti kröfur sínar. Væri málatilbúnaður H ehf. því í heild sinni svo óskýr og ruglingslegur að í bága færi við d.-f. liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Var málinu því vísað frá héraðsdómi.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem vísað var frá dómi máli H ehf. á hendur fjármála- og efnahagsráðuneytinu, íslenska ríkinu, ríkissjóði, kærunefnd útboðsmála og Ríkiskaupum, til heimtu skaðabóta vegna ætlaðs tjón af völdum tveggja síðastgreindra aðila. Í dómi Hæstaréttar var vísað til þess að í ljósi kröfugerðar H ehf. væri málinu réttilega beint að íslenska ríkinu og að ekki væri þörf á aðild annarra þeirra sem stefnt var í héraði. Þá var vísað til þess að samkvæmt 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála væri H ehf. heimilt að leita dóms um viðurkenningu á skaðabótaskyldu íslenska ríkisins gagnvart sér og að í dómaframkvæmd Hæstaréttar hefði verið lagt til grundvallar að beiting heimildarinnar væri háð þeim skilyrðum að sá, sem málið höfðar, leiði nægar líkur að því að hann hafi orðið fyrir tjóni af nánar tilteknu tilefni, geri grein fyrir því í hverju tjónið felist og hver tengsl þess séu við atvik máls. Voru kröfugerð og málatilbúnaður H ehf. talin vera í andstöðu við áskilnað d., e., f. og g. liða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 og var hinn kærði úrskurður því staðfestur.