Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 7. gr. laga nr. 87/1992 — Lög um gjaldeyrismál
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa C um að leita ráðgefandi álits EFTA-dómstólsins um tiltekin atriði í máli sem C höfðaði á hendur Í og S vegna ágreinings um ráðstöfun andvirðis aflandskrónueignar C. Í úrskurði Landsréttar kom fram að lögskýring samkvæmt ákvæði 3. gr. laga nr. 2/1993 um Evrópska efnahagssvæðið tæki eðli máls samkvæmt til þess að orðum í íslenskum lögum yrði svo sem framast væri unnt gefin merking sem rúmaðist innan þeirra og næst kæmist því að svara til sameiginlegra reglna sem gildi á Evrópska efnahagssvæðinu en gæti á hinn bóginn ekki leitt til þess að litið yrði fram hjá orðum íslenskra laga. Ákvæði laga nr. 37/2016 væru afdráttarlaus um þær takmarkanir á frjálsum flutningum fjármagns sem í þeim fælust og yrði þeim ekki hliðrað til með skýringu samkvæmt 3. gr. laga nr. 2/1993. Samkvæmt þessu yrði ekki talið að nauðsynlegt væri að afla álits EFTA-dómstólsins um spurningu C svo unnt væri að kveða upp dóm í málinu. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.
Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa P um að leitað yrði ráðgefandi álits EFTA-dómstólsins um nánar tilgreind atriði í tengslum við mál hans á hendur S. Í málinu krafðist P ógildingar á ákvörðun S um að hafna beiðni P um innflutning á innlendum gjaldeyri en P hafði óskað eftir undanþágu til að flytja inn innlendan gjaldeyri til landsins á grundvelli 1. mgr. 7. gr. laga nr. 87/1992 um gjaldeyrismál. Reisti P kröfur sínar m.a. á því að ákvörðunin væri andstæð ákvæðum EES-samningsins um frjálsa fjármagnsflutninga milli ríkja. Í Hæstarétti var talið að skýra yrði hinar matskenndu heimildir 7. gr. fyrrgreindra laga til að veita undanþágur frá takmörkunum á fjármagnshreyfingum með tilliti til 4. kafla III. hluta EES-samningsins sem lagagildi hefði hér á landi. Var héraðsdómur því staðfestur.