Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 3. mgr. 49. gr. laga nr. 65/1976 — Jarðalög
Dánarbú A kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu þess um að B afhenti sér Kjarvalsmálverk og standklukku. Voru atvik þau að eignir dánarbúsins nægðu ekki til að efna skuldbindingar þess og fór því um búskiptin eftir reglum um gjaldþrotaskipti. Um heimild fyrir kröfunni vísaði dánarbúið til 3. mgr. 82. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl., en samkvæmt því getur skiptastjóri í þrotabúi krafist þess að þrotamanni eða forráðamanni félags eða stofnunar, sem er til gjaldþrotaskipta, verði með dómsúrskurði meðal annars gert að afhenda sér eign þrotabús. Þar sem ákvæðið veitti ekki heimild til að beina kröfu sem þessari að öðrum en þeim, sem getið er í ákvæðinu, varð því ekki beitt gegn B. Var málinu því vísað af sjálfsdáðum frá héraðsdómi.
Af hálfu skiptastjóra ógjaldfærs dánarbús var krafist úrskurðar dómstólsins um skyldu varnaraðila til þess að afhenda Kjarvalsmálverk og klukku inn í búið, með vísan til 3. mgr. 82. gr. laga um gjaldþrotaskipti. Hafði varnaraðili tekið við óðalsrétti af föður sínum árið 2004 og voru hlutir þessir staðsettir á heimili hennar á óðalsjörðinni. Varnaraðili krafðist þess að kröfunni yrði hafnað þar sem um fylgifé óðals væri að ræða, sem þannig væru undanþegnir aðgerðum sem þessum, en ekki hluti sem hefðu fallið í hlut hins látna eftir andlát foreldra hans. Kröfu sóknaraðila var hins vegar hafnað á þeim grunni að ekki þótti sýnt að eignarréttur hins látna hafi verið nægilega skýr.