Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 18. gr. laga nr. 50/1987 — Umferðarlög
T höfðaði mál gegn V og krafðist þess að viðurkennd yrði greiðsluskylda V úr slysatryggingu ökumanns samkvæmt 92. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 vegna líkamstjóns sem T kvaðst hafa orðið fyrir. Talið var að skilyrðum 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 væri ekki fullnægt í málinu þar sem óvissa ríkti um hagsmuni T af viðurkenningu þeirri sem hann krafðist. Var málinu vísað frá héraðsdómi af sjálfsdáðum.
Komist var að þeirri niðurstöðu að stefnandi hefði valdið vátryggingaratburði af stórfelldu gáleysi og var stefndi því sýknaður af kröfu hans um viðurkenningu greiðsluskyldu út slysatryggingu ökumanns.