Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lög: Lög um breytingu á ýmsum lagaákvæðum um markaðar tekjur. nr. 47/2018
E höfðaði mál gegn Í og krafðist endurgreiðslu gjalds sem lagt hafði verið á vegna innflutnings E á raftækjum á grundvelli laga nr. 146/1996 um öryggi raforkuvirkja, neysluveitna og raffanga og reglugerð nr. 678/2009 um raforkuvirki. Óumdeilt var að umrætt gjald teldist til skatts í skilningi 40. og 77. gr. stjórnarskrárinnar. Í dómi Landsréttar var rakin dómaframkvæmd Hæstaréttar um þau sjónarmið sem líta beri til þegar metið er hvort ákvæði laga hafi að geyma fullgilda heimild til skattlagningar. Með ákvæði 5. töluliðar 1. mgr. 14. gr. laga nr. 146/1996 hafi ráðherra verið framselt vald til að ákveða hlutfall þess gjalds sem um var deilt, án annarra takmarkana en fólust í hámarki þess. Með því hafi stjórnvöldum verið falin ákvörðun um eitt meginatriði skattheimtunnar, fjárhæð hennar. Svo almennt framsal stæðist ekki fyrrgreind stjórnarskrárákvæði. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms var hann staðfestur um skyldu Í til að endurgreiða E það fé sem E hafði ofgreitt ásamt vöxtum og dráttarvöxtum.
Aðila greindi á um lögmæti gjaldtöku sem fram fór á grundvelli laga nr. 146/1995 vegna innflutnings stefnanda á eftirlitsskyldum rafföngum. Talið var að löggjafinn hefði gengið lengra við framsal á valdi til að ákveða skattinn en heimilt væri samkvæmt 40. og 77. gr. stjórnarskrárinnar. Umrædd álagning hefði því ekki stuðst við gilda lagaheimild og væri hún ólögmæt. Fallist var á kröfu stefnanda um endurgreiðslu þeirrar fjárhæðar sem hann hafði innt af hendi.