Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lagagrein: 14. gr. laga nr. 20/1954 — Lög um vátryggingarsamninga
Stefndu dæmd til greiðslu reikningskröfu vegna viðgerðarkostnaðar á bifreið stefnanda.
Dæmt að ábyrgð tryggingafélags hefði tekið gildi að nýju eftir að iðgjaldavanskil höfðu verið greidd. Var því ekki fallist á kröfu um að fjárnám til tryggingar iðgjöldum frá þeim tíma næði ekki fram að ganga.
S hafði keypt slysatryggingu fyrir áhöfn báts síns hjá A í júní 2001. Þegar skipverji á bátnum höfðaði mál á hendur S vegna slyss sem skipverjinn varð fyrir um borð í ágúst sama ár, höfðaði S sjálfstætt mál gegn A í stað þess að stefna honum til réttargæslu og skora á hann um meðalgöngu í máli skipverjans. Var fallist á kröfu S um að vátryggingarsamningur milli A og S hafi verið í gildi þegar slysið varð. Á skorti að kröfugerð og málsástæður væru skýrt greindar í sóknar- og varnargögnum og enn var óljóst um inntak bótaskyldu. Í héraðsdómi var skírskotað til sönnunarfærslu í máli skipverjans gegn S, sem enn var ekki dæmt. Bar því að ómerkja héraðsdóm að því er varðaði inntak ábyrgðar A og vísa frá héraðsdómi kröfu S um það efni.