Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 2. mgr. 22. gr. laga nr. 117/1993 — Lög um almannatryggingar
Stefndi Sjúkratryggingar Íslands var sýknað af dómkröfu stefnanda sem krafðist þess að felldur yrði úr gildi úrskurður úrskurðarnefndar velferðarmála um að staðfesta ákvörðun stefnda um synjun á greiðslu bóta úr slysatryggingu almannatrygginga vegna slyss stefnanda á leið til vinnu.
P eiginmaður H lést af slysförum og gerði H kröfu á hendur T um greiðslu dánarbóta á grundvelli III. kafla laga nr. 117/1993 um almannatryggingar. Talið var ósannað að slysið hafi átt sér stað þegar P var við vinnu í skilningi 2. mgr. 22. gr. laga nr. 117/1993 og var kröfu H því hafnað.