Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

2 dómar fundust

Lykilorð: Stjórnsýslukæra

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 18. nóvember 2022

E-1001/2022

Samskip hf (Peter Dalmay lögmaður) gegn Samkeppniseftirlitinu (Gizur Bergsteinsson lögmaður)

Fallist var á kröfu stefnanda um að fella úr gildi úrskurð áfrýjunarnefndar samkeppnismála nr. 1/2021 en með þeim úrskurði vísaði nefndin frá kæru stefnanda. Stefndi hefur um árabil rannsakað ætlað ólögmætt samráð stefnanda og Eimskipafélags Íslands hf. á flutningsmarkaði sem stefndi telur að hafi verið umfangsmikil og varað í langan tíma. Um mitt ár 2021 gerði stefndi sátt við Eimskipafélagið þar sem það félag gekkst við brotum, greiddi háa sekt og skuldbatt sig til að grípa til ýmissa aðgerða til að koma í veg fyrir frekari brot. Skuldbatt félagið sig m.a. til að hætta öllu viðskiptalegu samstarfi við stefnanda og aðra aðila sem eru í samskiptum við hann, nema félagið gæti sýnt fram á að samskiptin raski ekki samkeppni milli þeirra. Í kæru sinni til áfrýjunarnefndar krafðist stefnandi þess að þessi hluti sáttar Eimskipafélagsins og stefnda yrði felld úr gildi. Í niðurstöðu dómsins kemur fram að sátt stefnda, sem gerð er á grundvelli 17. gr. f. í samkeppnislögum, sé stjórnvaldsákvörðun og að unnt sé að bera efni hennar undir áfrýjunarnefnd samkeppnismála eins og aðrar ákvarðanir stefnda. Þá taldi dómurinn vafalaust að stefndi ætti einstaklegra, beinna og lögvarinna hagsmuna að gæta og nyti af þeim sökum kæruaðildar fyrir áfrýjunarnefnd samkeppnismála. Var úrskurður áfrýjunarnefndar sem byggði á öndverðum sjónarmiðum því felldur úr gildi.

Hæstiréttur birt 9. nóvember 2000

236/2000

Unilever (Skúli Th. Fjeldsted hrl) gegn áfrýjunarnefnd í vörumerkja-, einkaleyfamálum (Ástráður Haraldsson hrl) og Colgate-Palmolive Company (Jón Ólafsson hrl)

U áfrýjaði ákvörðun Einkaleyfastofunnar (E), um skráningu á tilteknum vörumerkjum C, til áfrýjunarnefndar í vörumerkja- og einkaleyfamálum (Á). Á vísaði málinu frá á grundvelli 2. mgr. 67. gr. vörumerkjalaga nr. 45/1997, sem kveður á um að með umsóknir, sem berist E fyrir gildistöku laganna, skuli farið eftir eldri lögum, en samkvæmt þeim gat einungis umsækjandi um skráningu vörumerkis áfrýjað til Á. Umsókn C barst E á árinu 1994, en þá voru í gildi lög nr. 47/1968 um vörumerki. Héraðsdómur féllst ekki á það með U að umrædd ákvæði eldri laga um vörumerki samræmdust ekki jafnréttisákvæðum stjórnarskrárinnar. Taldi dómurinn ákvæði eldri og núgildandi laga um vörumerki skýr og ákvörðun Á í samræmi við þau. Var kröfum U hafnað. Hæstiréttur staðfesti héraðsdóminn.