Dómstólaleit

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem heimild F ehf. til fjárhagslegrar endurskipulagningar samkvæmt lögum nr. 57/2020 var framlengd til 18. desember 2021. Í úrskurði Landsréttar kom fram að fyrir lægi að F ehf. hefði ekki óskað eftir frekari framlengingu á áðurgreindri heimild sinni, sbr. 1. mgr. 10. gr. laga nr. 57/2020. Samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 11. gr. laganna hefði heimildin því fallið sjálfkrafa niður við lok áður veittrar heimildar 18. desember 2021. Einnig lægi fyrir að F ehf. hafði ekki leitað þeirra leiða sem kveðið væri á um í 20. og 21. gr. laganna en frestur til þess hefði runnið út 18. nóvember 2021. Samkvæmt þessu hefði Í ehf. ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að hinn kærði úrskurður kæmi til endurskoðunar. Var því fallist á kröfu F ehf. um frávísun málsins frá Landsrétti.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A ehf. um staðfestingu nauðasamnings félagsins. Í úrskurði Landsréttar var staðfest niðurstaða héraðsdóms með vísan til forsendna hans um að hafna málatilbúnaði varnaraðila, LF ehf. o. fl., að synja bæri staðfestingu nauðasamningsins á þeim grundvelli að úrræði laga nr. 57/2020 um tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar væri óraunhæft fyrir A ehf. eða óljóst í hans tilviki eða að hafna bæri staðfestingu nauðasamnings þar sem A ehf. hefði ekki upplýst LF ehf. o. fl. nægjanlega um aðgerðir sínar á þeim tíma sem A ehf. nyti greiðsluskjóls. Eins var staðfest niðurstaða hins kærða úrskurðar með vísan til forsendna hans um að hafna bæri þeim mótmælum LF ehf. o. fl. gegn staðfestingu nauðasamnings að fjárhagserfiðleikar A ehf. fyrir áhrif heimsfaraldur COVID-19 hefðu verið slíkir að skylt hefði verið þá að gefa bú A ehf. upp til gjaldþrotaskipta. Jafnframt var staðfest sú niðurstaða hins kærða úrskurðar að ekki væru skilyrði fyrir staðfestingu nauðasamnings samkvæmt 20. gr. laga nr. 57/2020 að áður hefði verið leitað frjálsra samninga við alla kröfuhafa eftir 2. mgr. 18. gr. sömu laga. Í úrskurði Landsréttar var jafnframt hafnað kröfu LF ehf. o. fl. með vísan til 5. mgr. 20. gr. laga nr. 57/2020 um að hafna bæri staðfestingu nauðasamningsins þar sem heimild A ehf. til fjárhagslegrar endurskipulagningar hefði fallið niður 29. mars 2021 þar sem framlenging endurskipulagningarinnar hefði ekki verið óskað tímanlega áður en hún hafi fallið niður. Þá þóttu á hinn bóginn ekki efni til að synja staðfestingu nauðasamningsins á þeim grundvelli að A ehf. hefði rýrt fjárhagsstöðu sína gagnvart lánadrottnum sínum með því að vörumerkið Gray Line væri ekki lengur í hans umráðum. Loks synjaði Landsréttur um staðfestingu nauðasamningsins á þeim grundvelli að hann miðaði við að gjalddagi samningsveðkrafna framlengdist um þrjú ár og gengi því lengra en 20. gr. laga nr. 57/2020 heimilaði.

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A ehf. var veitt áframhaldandi heimild til fjárhagslegrar endurskipulagningar á grundvelli laga nr. 57/2020 um tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar. N ehf. taldi að synja bæri beiðni A ehf. um framlengingu heimildarinnar, sbr. 1. og 4. tölulið 4. mgr. 9. gr. laganna. Af hálfu N ehf. var á því byggt að grundvelli starfsemi A ehf. hefði ekki verið raskað af völdum Covid-19 faraldursins, að rökstuddur grunur væri um vísvitandi rangar eða villandi upplýsingar af hendi félagsins og að framlenging umræddrar heimildar myndi ekki þjóna tilgangi vegna ógjaldfærni A ehf. sökum hallareksturs án tillits til áhrifa faraldursins. Í úrskurði Landsréttar kom fram að við úrlausn á því hvort starfsemi lögaðila hefði verið raskað verulega í skilningi laganna bæri fyrst og fremst að líta til tekjusamdráttar milli tilgreindra tímamarka sem lögin kvæðu á um óháð fjárhagsstöðu áður en áhrifa hefði farið að gæta af heimsfaraldrinum hér á landi. Með vísan til tekjusamdráttar A ehf., sem væri fyrirtæki í ferðaþjónustu, lægi fyrir að rekstrargrundvöllur þess hefði raskast verulega vegna aðstæðna sem rekja mætti til Covid-19 faraldursins. Þá kom fram að við mat á því hvort framlenging á fjárhagslegri endurskipulagningu þjónaði tilgangi samkvæmt lögunum gæti grundvöllur til áframhaldandi rekstrar, meðal annars í ljósi fjárhagsstöðu, skipt máli. Þótt fyrir lægi að A ehf. hefði glímt við rekstrarvanda áður en til heimsfaraldursins hefði komið væri ekki upplýst að aðstæður hefðu verið með þeim hætti að skylt hefði verið að gefa bú A ehf. upp til gjaldþrotaskipta. Ekki lægi fyrir að áframhaldandi vinna við að endurskipuleggja fjárhag A ehf. myndi ekki þjóna tilgangi. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.