Dómstólaleit

E var sakfelldur fyrir ólögmæta nauðung með því að hafa veist að A, þá 15 ára, og fært hann nauðugan í bifreið sína og á lögreglustöðina í R. A hafði rétt áður en E yfirbugaði hann fyrir utan heimili E verið í hópi drengja sem kastað höfðu skoteld inn í garð E. Talið var að ætlað brot A væri ekki nægilega alvarlegt til þess að E hefði verið heimil borgaraleg handtaka í skilningi 91. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þótt E hefði haft réttmæta ástæðu til að veita drengjunum eftirför og veita þeim tiltal, hefði hann farið offari. Við ákvörðun refsingar var litið til 4. tl. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þess að dráttur á málsmeðferð lögreglu yrði að telja ámælisverðan. Var ákvörðun refsingar E frestað skilorðsbundið í 2 ár og honum gert að greiða A skaðabætur að fjárhæð 239.850 krónur ásamt vöxtum.