Dómstólaleit

R var sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis, sviptur ökurétti ævilangt. Við ákvörðun refsingar R var litið til þess að með brotinu hafði R nú í fjórða skiptið verið sakfelldur fyrir ölvunarakstur og í fimmta sinn ítrekað verið sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti. Að þessu virtu var refsing ákærða hæfilega ákveðin fimm mánaða fangelsi auk þess sem ævilöng svipting R var áréttuð.

B var ákærður fyrir að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis. Lögreglumenn höfðu handtekið B í námunda við bifreið sem ekið hafði verið glannalega skömmu áður. Báru lögreglumenn fyrir dómi að B hefði verið ölvaður er hann var handtekinn. Við lögregluyfirheyrslur neitaði B í fyrstu að hafa verið ökumaður bifreiðarinnar en viðurkenndi það að lokum. Kvaðst hann á hinn bóginn lítið hafa drukkið af áfengi fyrir aksturinn en talsvert eftir að akstrinum lauk. Nokkuð langur tími leið frá handtöku B þar til blóð- og þvagsýni var tekið úr honum. Vegna þess varð ekkert fullyrt um ölvun B á meðan á akstrinum stóð. Var B því sýknaður. Fundið var að því að rökstuðningur héraðsdómara að niðurstöðu hefði ekki verið nægjanlega skilmerkilegur.