Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
3 dómar fundust
Lög: Lög um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, með síðari breytingum (markmið, stjórnsýsla og almenn ákvæði). nr. 88/2015
Aðila greindi á um hvort viðmiðunarlaun eftirlauna stefnanda skyldu áfram taka mið af launabreytingum forstjóra Tryggingastofnunar ríkisins eða hvort forsendur hafi brostið fyrir því launaviðmiði við það að hluti verkefna Tryggingastofnunar ríkisins hafi árið 2008 verið með lögum fært til Sjúkratrygginga. Ekki var á það fallist að launaþróun viðmiðunarlaunanna sem stjórn stefnda hafði ákveðið að breyting á lífeyri hans tæki mið af, sbr. 2. mgr. 35.gr. laga umlífeyrissjóð starfsmanna ríkisins nr. 1/1997 og sambærileg ákvæði samþykkta stefnda, hafi verið óeðlileg. Þá var ekki fallist á að umfang, eðli og ábyrgð annarra starfa sem stefnandi byggði dómkröfur sínar á, gerði laun fyrir þau störf tæk til viðmiðunar. Ekki var fallist á þrautavarakröfu stefnanda um ógildi ákvörðunar stjórnar stefnda um höfnun endurskoðunar viðmiðunarlaunanna. Þrátt fyrir að stefndi sé lífeyrissjóður og ákvarðanir hans teljist ekki stjórnvaldsákvarðanir þótti mega til grundvallar að stjórn stefnda bæri engu að síður að gæta þeirra meginsjónarmiða sem liggja að baki reglum stjórnsýsluréttar. Var ekki talið gegn þeim ákvæðum brotið og ekki fallist á að stjórnin hafi ekki fylgt samþykktum sínum við afgreiðslu erinda stefnanda.
Aðila greindi á um hvort viðmiðunarlaun eftirlauna stefnanda skyldu áfram taka mið af launabreytingum forstjóra Tryggingastofnunar ríkisins eða hvort forsendur hafi brostið fyrir því launaviðmiði við það að hluti verkefna Tryggingastofnunar ríkisins hafi árið 2008 verið með lögum fært til Sjúkratrygginga. Ekki var á það fallist að launaþróun viðmiðunarlaunanna sem stjórn stefnda hafði ákveðið að breyting á lífeyri hans tæki mið af, sbr. 2. mgr. 35.gr. laga umlífeyrissjóð starfsmanna ríkisins nr. 1/1997 og sambærileg ákvæði samþykkta stefnda, hafi verið óeðlileg. Þá var ekki fallist á að umfang, eðli og ábyrgð annarra starfa sem stefnandi byggði dómkröfur sínar á, gerði laun fyrir þau störf tæk til viðmiðunar. Ekki var fallist á þrautavarakröfu stefnanda um ógildi ákvörðunar stjórnar stefnda um höfnun endurskoðunar viðmiðunarlaunanna. Þrátt fyrir að stefndi sé lífeyrissjóður og ákvarðanir hans teljist ekki stjórnvaldsákvarðanir þótti mega til grundvallar að stjórn stefnda bæri engu að síður að gæta þeirra meginsjónarmiða sem liggja að baki reglum stjórnsýsluréttar. Var ekki talið gegn þeim ákvæðum brotið og ekki fallist á að stjórnin hafi ekki fylgt samþykktum sínum við afgreiðslu erinda stefnanda.
Í ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að T yrði gert að afhenda nánar tilteknar upplýsingar úr tollkerfi, m.a. um það hverjir stæðu að innflutningi ákveðins gáms. Var krafan sett fram undir rekstri skaðabótamáls sem Í ehf. höfðaði gegn A og D ehf. vegna ætlaðra vanefnda á kaupsamningi aðilanna um rekstur tiltekins félags, en af hálfu Í ehf. var á því byggt að A og D ehf. brotið gegn samkeppnisákvæði samningsins, m.a. með því að hafa hafið viðskiptasamband við tiltekinn erlendan framleiðenda og var kröfu um afhendingu gagnanna ætlað að leiða það í ljós. Í dómi Hæstaréttar var talið að Í ehf. hefði fært fyrir því gild rök að vikið skyldi frá meginreglunni um þagnarskyldu T samkvæmt 188. gr. tollalaga nr. 88/2015, enda fæli afhending umbeðinna gagna ekki í sér frásögn af einkahögum manns sem ekki ætti aðild að máli, sbr. 3. mgr. 53. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var því fallist á kröfu Í ehf.