Fara í efni

Dómstólaleit

Leit í dómum íslenskra dómstóla

Leita í öllum dómstólum...

Niðurstöður

2 dómar fundust

Lagagrein: 37. gr. laga nr. 84/2007 — Lög um opinber innkaup

Hæstiréttur birt 21. febrúar 2013

495/2012

Framkvæmdasýsla ríkisins (Erlendur Gíslason hrl) og íslenska ríkið (Óskar Thorarensen hrl) gegn Einrúmi ehf (Arnar Þór Stefánsson hrl)

E ehf. hlaut fyrstu verðlaun í hönnunarsamkeppni um nýbyggingu hjúkrunarheimilis. Kærunefnd útboðsmála komst að þeirri niðurstöðu að E ehf. hefði ekki átt rétt til þátttöku í samkeppninni vegna viðskiptatengsla fyrirtækis eins dómnefndarmanns við E ehf. sem talið var valda vanhæfi hans. Var E ehf. svipt verðlaununum í kjölfar niðurstöðu kærunefndarinnar. Í málinu krafðist E ehf. þess að ákvörðunin yrði felld úr gildi, meðal annars vegna þess að F hafi skort vald til að svipta sig verðlaunasæti. Slík ákvörðun yrði aðeins tekin af dómnefnd þeirri er um tillögurnar hafði fjallað. Héraðsdómur felldi ákvörðun F úr gildi með vísan til þess að hún hafi ekki verið bær til svipta E ehf. verðlaunasæti. Þá taldi héraðsdómur dómnefndarmanninn ekki hafa verið vanhæfan til starfans og E ehf. hafi því átt þátttökurétt í samkeppninni. Var fallist á skaðabótaskyldu Í gagnvart E ehf. Í dómi Hæstaréttar kom fram að ekki yrði talið að F hafi farið út fyrir valdsvið sitt þegar hún ákvað fyrir hönd verkkaupa og í krafti stöðu sinnar samkvæmt lögum nr. 84/2001 um skipan opinberra framkvæmda að svipta E ehf. verðlaununum. Staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins áfrýjaða dóms með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hans.

Héraðsdómur Reykjavíkur birt 18. apríl 2012

E-1307/2011

Einrúm ehf (Ásgerður Ragnarsdóttir hdl) gegn Framkvæmdasýslu ríkisins, Fjarðabyggð, íslenska ríkinu, Studio Striki ehf (Jón Eðvald Malmquist hdl) og Framkvæmdasýsla ríkisins (Óskar Thorarensen hrl)

Felld var úr gildi ákvörðun um að svipta aðalstefnanda fyrstu verðlaunum í hönnunarsamkeppni um hjúkrunarheimili í Fjarðabyggð. Enn fremur var fallist á kröfu aðalstefnanda um viðurkenningu á skaðabótaskyldu stefnda, íslenska ríkisins, í tilefni af því að ákveðið var að semja við annan keppanda um áframhaldandi hönnun hjúkrunarheimilisins. Aðalstefnandi var sýknaður af kröfu gagnstefnanda um endurgreiðslu á verðlaunafénu. Þá voru kröfur aðalstefnanda á hendur tveimur stefndu vísað frá dómi þar sem þeir hefðu ekki lögvarða hagsmuni af úrlausn málsins.