Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lagagrein: 106. gr. laga nr. 50/1987 — Umferðarlög
Stefnandi gerði kröfu á hendur stefnda íslenska ríkinu um miskabætur eftir að fellt var niður mál á hendur stefnanda fyrir akstur án ökuréttinda þar sem stefnandi þótti geta sýnt fram á það eftir á að hann hefði haft í gildi ökuréttindi frá Bandaríkjunum þegar afskipti lögreglu af honum áttu sér stað. Var fallist á með stefnda að afskipti lögreglu féllu ekki undir aðgerðir samkvæmt IX.–XIV. kafla laga nr. 88/2008 sem stefnandi byggði á, né heldur að sýnt væri fram á miska, sbr. b-lið 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Var stefndi því sýknaður af dómkröfum stefnanda í málinu.
Sýknað af ákæru um akstur sviptur ökurétti.
X var gefið að sök umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið sviptur ökurétti. Í dómi Landsréttar var vísað til þess að þegar X hefði ekið bifreiðinni í umrætt sinn, hefði ævilöng ökuréttarsvipting hans verið felld niður og honum verið veitt heimild til ökuréttar á ný. Í hinum áfrýjaða dómi hefði ekki verið vikið að því atriði og hvaða þýðingu það gæti haft við mat á háttsemi X út frá því refsilagaákvæði sem hann væri ákærður fyrir. Samkvæmt því hefði ekki verið tekin afstaða til sakargifta með þeim hætti sem áskilið væri í g-lið 2. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og rökstuðningur fyrir niðurstöðu dómsins væri því ófullnægjandi. Hinn áfrýjaði dómur var því ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar og dómsálagningar á ný.
Sakfellt fyrir ítrekaðan akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, auk sviptingaraksturs.