Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 34. gr. laga nr. 44/1999 — Lög um náttúruvernd
J var ákærður fyrir brot gegn lögum nr. 44/1999 um náttúruvernd og skipulags- og byggingarlögum nr. 73/1997 með því að hafa ekið jarðýtu og rutt slóða í þeim tilgangi að gera reiðveg eftir leið sem X ákvarðaði. J viðurkenndi að hafa ekið jarðýtu með þeim hætti sem í ákæru greindi og að honum hefði láðst að spyrja hvort tilskilin leyfi væru til verksins. Varð í ljósi aðstæðna allra að virða honum það til gáleysis, sérstaklega þegar litið var til þess viðkvæma landsvæðis sem raskað var víða á langri leið, reynslu hans og til þess hversu losaraleg framkvæmd og skipulag verksins var. Í ákæru var brot J meðal annars heimfært undir 2. mgr. 12. gr. laga nr. 44/1999, en orðalag ákvæðisins var ekki talið uppfylla þær kröfur sem gera verður til skýrleika refsiheimilda og hann því ekki sakfelldur fyrir brot gegn því. Hins vegar þótti verknaður J réttilega heimfærður undir 1. mgr. 17. gr., sbr. 76. gr. laga nr. 44/1999 og 1. mgr. 27. gr., sbr. 60. gr. skipulags- og byggingarlaga með áorðnum breytingum. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin 200.000 króna sekt í ríkissjóð.
S sektaður um 200.000 krónur fyrir brot gegn náttúruverndarlögum og skipulags- og byggingarlögum með því að standa að gerð tæplega 4 km reiðvegar með ýtu í Gufudal ofan Hveragerðis án þess að afla tilskilinna leyfa með þeim afleiðingum að ásýnd umhverfisins breyttist og olli þessi háttsemi jarðvegsrofi og jarðvegssili, sem opnar gróðurþekjuna og hleypir að auknu vatnsrofi. Ýtustjórinn var sýknaður þar sem ekki var talið unnt að hafna þeirri staðhæfingu hans að hann hefði staðið í þeirri trú að þeir sem stóðu fyrir framkvæmdinni hefðu aflað leyfa til hennar.