Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
4 dómar fundust
Lagagrein: 6. mgr. 16. gr. laga nr. 19/2002 — Lög um póstþjónustu
Í málinu krafðist P skaðabóta úr hendi Í vegna tjóns sem hann taldi sig hafa orðið fyrir vegna ólögmætra og saknæmra aðgerða Í sem hefðu komið í veg fyrir starfsemi P á markaði fyrir söfnun og miðlun bréfapósts frá hausti 2008 til mars 2010. Með vísan til 1. mgr. 9. gr. laga nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda var krafa P talin fyrnd þegar málið var höfðað 10. apríl 2014, en líta yrði svo á að P hefði haft vitneskju um hið ætlaða tjón og þann sem bar ábyrgð á því í síðasta lagi þegar hann hefði hafið reksturinn. Var Í því sýknaður af kröfum P.
Stefnandi krafðist skaðabóta vegna tjóns sem hann taldi stefnda hafa valdið sér með meintri ólögmætri sölusynjun í skilningi samkeppnislaga á tímabilinu frá október 2008 til mars 2010. Ágreiningur var m.a. um upphaf fjögurra ára fyrningarfrests kröfunnar og taldi dómurinn upphaf hans vera í mars 2010. Stefndi var því sýknaður þegar af þeirri ástæðu að krafan var fyrnd þegar málið var höfðað í apríl 2014.
Talið var að Í hefði ekki sýnt fram á lögvarða hagsmuni af því að fá ógiltan úrskurð úrskurðarnefndar fjarskipta- og póstmála þar sem ákvörðun P um fjárhæð póstburðargjalda Í var felld úr gildi, enda höfðu síðari hækkanir Í á gjöldunum verið samþykktar áður en málið var höfðað. Var því staðfestur úrskurður héraðsdóms um að vísa bæri máli Í gegn P frá dómi.
Máli vísað frá dómi. Lögvarðir hagsmunir af dómi um sakarefnið voru ekki fyrir hendi.