Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 2. mgr. 32. gr. laga nr. 19/1991 — Lög um meðferð opinberra mála
M höfðaði mál gegn Í og krafðist greiðslu skaðabóta vegna fjártjóns og miska sem hann taldi sig hafa orðið fyrir vegna rannsóknar lögreglu á ætluðu peningaþvætti og auðgunarbrotum því tengdu, þar sem M var meðal sakborninga, og þvingunarráðstafana sem hann þurfti að þola. Talið var að skilyrði hefðu verið fyrir hendi til að handtaka M og hneppa hann í gæsluvarðhald auk þess sem hann hafði sjálfur með framferði sínu stuðlað að því að nauðsynlegt var að grípa til síðarnefnda úrræðisins. Voru honum því ekki dæmdar bætur fyrir að hafa í öndverðu sætt gæsluvarðhaldi, sbr. niðurlag 1. mgr. 175. gr. þágildandi laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Á hinn bóginn þótti gæsluvarðhaldið hafa staðið lengur en efni stóðu til og voru M því dæmdar 200.000 krónur í miskabætur auk vaxta. Kröfu M um bætur fyrir fjártjón var hafnað, enda hafði ekki verið leitt í ljós að uppsögn hans úr starfi yrði rakin til aðgerða lögreglu vegna rannsóknar málsins. Sama átti við um ætlað tjón M vegna sölu á eignarhlut í fjármálafyrirtæki er tengdist málinu, enda kom salan til löngu eftir að aðgerðum lögreglu lauk. Ekki var talið að M hefði sýnt fram á að upplýsingar um málið, sem greint var frá í fjölmiðlum, hefðu verið komnar frá rannsakendum. Þá varð bótaábyrgð Í heldur ekki reist á því að tekið hefði of langan tíma að ljúka rannsókn málsins.
Stefndi, íslenska ríkið, var sýknað af kröfum stefnanda um bætur vegna meintrar ólögmætrar handtöku og gæsluvarðhalds, þar sem lögmælt skilyrði fyrir þessum þvingunarúrræðum þóttu hafa verið til staðar. Þá var ekki fallist á með stefnanda að hann hefði ekki verið nægilega upplýstur um það sakarefni sem til rannsóknar hefði verið eða að breyta hefði átt réttarstöðu hans sem sakbornings, þegar eftir fyrstu skýrslutöku hjá lögreglu. Ekki var fallist á með stefnanda að starfsmenn ríkislögreglustjóra hefðu við rannsókn á hendur honum ítrekað brotið gegn ákvæðum lögreglulaga né að sannað væri að lögregla hefði "lekið" upplýsingum um rannsóknina til fjölmiðla. Fallist var á með stefnanda að lögreglurannsókn á hendur honum hefði dregist úr hófi. Hins vegar var ekki talið að lagagrundvöllur væri fyrir bótum úr hendi ríkisins af þessari ástæðu.