Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lög: Lög um leigubifreiðar nr. 134/2001
Stefnandi krafðist ógildingar á stjórnvaldsúrskurði þar sem honum var synjað um endurnýjun á rekstrarleyfi til leigubifreiðaaksturs sökum refsidóms vegna vændiskaupa. Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda þar sem lög mæltu fyrir um að ekki mætti veita rekstrarleyfi af umræddum toga þegar umsækjandi hafði verið dæmdur fyrir brot sem féll innan vébanda kynferðisbrotakafla almennra hegningarlaga. Þá voru kröfur löggjafans hér um taldar samrýmanlegar stjórnarskrá.
Ákæruvaldið (
Einar Tryggvason saksóknari)
gegn
X (
Bogi Nilsson hrl)
X var gefið að sök að hafa brotið gegn nánar tilgreindum ákvæðum laga nr. 134/2001 um leigubifreiðar með því að hafa ekið bifreið með farþega gegn gjaldi án þess að hafa atvinnuleyfi til aksturs leigubifreiða. Í dómi sínum vísaði Hæstiréttur til þess að umrætt sinn hefði X, sem starfsmaður ferðaþjónustufyrirtækis, verið að aka ferðamönnum milli staða í fyrirfram skipulagðri skoðunarferð. Hefði akstur X verið þáttur í þjónustu ferðaþjónustufyrirtækisins við þátttakendur í skoðunarferðinni og gjald fyrir flutninginn þar með innifalið í heildarverði skoðunarferðarinnar. Félli akstur X umrætt sinn því ekki undir gildissvið laga nr. 134/2001. Var X því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins.