Leita í öllum dómstólum...
Niðurstöður
2 dómar fundust
Lagagrein: 5. mgr. 10. gr. laga nr. 117/1993 — Lög um almannatryggingar
L hóf töku lífeyris hjá T við 67 ára aldur árið 2002. T taldi að L hafi fengið ofgreitt vegna áranna 2003 og 2004. L fékk einnig greiddan lífeyri 2005 og 2006 en T taldi að L hefði ekki haft rétt til þess. Komu ofgreiðslurnar í ljós við endurreikning bóta. Var L tilkynnt með bréfum T að krafist væri endurgreiðslu ofgreidds lífeyris. Höfðaði L mál gegn T og krafðist þess að ákvörðun T um að krefja hann um endurgreiðslu yrði felld úr gildi. Talið var að T hafi skýrt tölulegar forsendur endurkröfu sinnar með fullnægjandi hætti við rekstur málsins fyrir héraðsdómi. Þá hafi T gætt andmælaréttar L með fullnægjandi hætti við töku ákvarðana um endurkröfuna og ekki væri hald í málsástæðum um að málsmeðferðarreglna hafi ekki verið gætt að öðru leyti. Var kröfum L því hafnað.
Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, um tiltekna skuld stefnanda vegna ofgreidds ellilífeyris, var felld úr gildi. Öðrum kröfum stefnanda varðandi skuldastöðu var vísað frá dómi án kröfu.