Dómstólaleit

Aðila greindi á um það hvort Í bæri að greiða ríkisábyrgðargjald af lánum teknum hjá Norræna fjárfestingarbankanum eins og sá síðarnefndi væri erlendur aðili í skilningi laga um ríkisábyrgðir. Hæstiréttur féllst á það með héraðsdómi að túlka bæri íslenska ákvæði samningsins um stofnun bankans á þá leið að réttarstaða bankans í einstökum aðildarríkjum skyldi vera sú sama og sambærilegra innlendra lánastofnana. Þótti ekki verða miðað við það að bankinn væri erlendur í skilningi laga um ríkisábyrgðir. Þessi niðurstaða var talin leiða til þess, að ekki þyrfti að fjalla um þá málsástæðu Í, að umdeilt ákvæði laga um ríkisábyrgðir samrýmdist ekki reglum EES-samningsins, en Í hafði farið fram á að leitað yrði ráðgefandi álits EFTA-dómstólsins um þetta atriði.